Przemoc nienamacalna – o emocjonalnym krzywdzeniu dzieci

Żartowanie z dziecka, przezywanie go, ośmieszanie, krytykowanie, wątpienie w jego możliwości, podważanie zdolności, brak pochwał, unikanie bliskości fizycznej, brak spędzania wspólnie czasu – to tylko niektóre zachowania mogące nosić znamiona emocjonalnego krzywdzenia.

Z treści artykułu dowiesz się, czym jest przemoc emocjonalna i na czym polega emocjonalne krzywdzenie dzieci, zapoznasz się z symptomami emocjonalnego krzywdzenia, a także przeczytasz o jego skutkach.
 

Krzywdzenie emocjonalne dziecka przez rodziców przejawia się ogólnie jako obojętność, którą można wyraźnie zaobserwować, a wynika ona z niekiedy głęboko ukrytego braku akceptacji dziecka. Badania Claussen i Crittenden prowadzone wokół zagadnienia krzywdzenia emocjonalnego dzieci pokazały, iż maltretowanie emocjonalne współwystępujące z przemocą fizyczną wywoływało wyraźnie negatywne skutki w rozwoju dzieci, podczas gdy sam fakt przemocy fizycznej nie dawał takich efektów. Hart, Germaine, Brassard wyróżnili pięć form emocjonalnego krzywdzenia dzieci: odtrącenie, szantażowanie, izolację, wykorzystywanie/przekupywanie oraz chłód emocjonalny. Iwaniec twierdzi, że rodzice, którzy często krytykują dziecko, zawstydzają je, grożą, upokarzają, ośmieszają, powodują w nim lęk, ból, a ponadto rzadko pokazują zadowolenie z osiągnięć dziecka – krzywdzą je emocjonalnie. Przemoc emocjonalna objawia się również poprzez dystansowanie się wobec dziecka, ignorowanie jego lęku i potrzeb, które wyraża, unikanie bliskości emocjonalnej i fizycznej z dzieckiem, odmawianie mu pomocy, niepoświęcanie uwagi oraz niestymulowanie w rozwoju. Takie zachowanie rodziców, świadomie krzywdzące i sprawiające dziecku ból, zaburza jego rozwój. Emocjonalną, psychiczną krzywdę dziecka może spowodować zarówno aktywne odrzucanie go przez rodziców – przyjmujące różne formy, jak i bierne zaniedbywanie – zarówno fizyczne, jak i emocjonalne.