Zobacz zawartość numeru 7-8/2019 z materiałami na różne okazje… zobacz
Akademia Edukacji posiada AKREDYTACJĘ Małopolskiego Kuratora Oświaty

Zadania nauczyciela i przedszkola w rozwijaniu współuczestnictwa rodziców w procesie edukacji dzieci

Kinga Kurczek, Maria Mendel  
Styczeń 2013

Zapraszamy do lektury kolejnego artykułu z nowego cyklu „Sprzymierzeńcy w wychowaniu”! Fragment artykułu: W jaki sposób nauczyciele i przedszkole, jako instytucja reprezentowana przez dyrektora, mogą otwierać się na społeczność rodziców? Jak mogą wpływać na rozwó... więcej
Pobierz plik

Ten plik można pobrać za pomocą SMS (3.69 PLN brutto) lub wpisując kod do pobierania.

Jak pobierać?
Informacje o pliku
Typ pliku: pdf
Wielkość pliku: 571.36 kb
Stron: 4
Id: 3099

Zobacz również

nauczyciel
rodzice

Więcej w podobnej tematyce znajdziesz klikając w jeden z tagów:
nauczyciel
rodzice


lub skorzystaj z wyszukiwarki

Więcej z działu

Współpraca z rodzicami i pedagogizacja

Więcej z tego numeru

Styczeń 2013

Zapraszamy do lektury kolejnego artykułu z nowego cyklu „Sprzymierzeńcy w wychowaniu”!

Fragment artykułu:

W jaki sposób nauczyciele i przedszkole, jako instytucja reprezentowana przez dyrektora, mogą otwierać się na społeczność rodziców? Jak mogą wpływać na rozwój ich orientacji pedagogicznych, wyznaczających aktywne współuczestnictwo w procesie edukacyjnym dzieci? Jaki typ aktywności powinni prezentować, by sprzyjać temu zjawisku? Próba udzielenia odpowiedzi na te pytania może łączyć się z określeniem zadań nauczyciela i przedszkola w rozwijaniu współuczestnictwa rodziców w edukacji dzieci.
Doniosłość znaczenia instytucjonalnych podmiotów edukacji dziecka, czyli nauczycieli, dyrektorów przedszkola jest sprawą oczywistą, nie wymagającą szerszej argumentacji. W związku z tym warto poświecić więcej uwagi zjawisku efektywnego wpływu nauczycieli na aktywne współuczestnictwo rodziców w edukacji dzieci. Zasadniczym fundamentem, na którym można budować zorientowanie rodziców na partycypowanie w edukacji dzieci, jest otwarcie się jednych podmiotów edukacyjnych na drugie. Chodzi o otwarcie dające podstawy komunikacji, efektywnego dialogu, poczucia sensu wspólnych działań. Pisze o takim otwarciu filozof dialogu Martin Buber, wskazując sferę „pomiędzy”, która pojawia się np. w takiej rozmowie wychowawcy z wychowankiem, kiedy ten pierwszy, zadawszy pytanie, czeka na każdą, nawet najbardziej niespodziewaną odpowiedź drugiego. „Pomiędzy” powstaje w warunkach całkowitej akceptacji drugiego i woli współdziałania. Dotyczy każdej ze stron omawianych tu relacji, i jest sferą tak samo ważną dla rozwoju dzieci, rodziców i nauczycieli. Wszyscy oni powinni zachowywać wspomniane otwarcie we wzajemnych kontaktach, dając sobie szansę na prawdziwy dialog. Rozwój nas jako poszczególnych części wspólnego świata,
dzielących go zgodnie z innymi, przebiega na płaszczyźnie takiego właśnie „prawdziwego” dialogu, łączącego wysiłek zrozumienia z akceptacją i wolą współdziałania. Dialog ten jest nam wszystkim potrzebny, ale zarazem niełatwy do osiągnięcia, co nie powinno jednak zrażać i stanowić powodu do zaniechania go, lecz raczej – do podejmowania inspirujących działań w tym zakresie.

W dalszej części artykułu przeczytamy o:

  • informowaniu rodziców o ich organizacyjno-prawnych możliwościach wpływu na całokształt warunków edukacji dziecka;
  • udostępnianiu wszystkich dziedzin życia przedszkola zorganizowanemu wpływowi rodziców;
  • okazywaniu przyzwolenia na wpływ rodziców w zakresie wszystkich zagadnień związanych z organizacją funkcjonowania przedszkola oraz z procesem edukacyjnym dziecka;
  • dostrzeganiu w rodzicach naturalnych sprzymierzeńców w pracy z dziećmi;
  • podtrzymywaniu gotowości rodziców do współpracy;
  • umożliwianiu dokonywania wyborów;
  • współdecydowanie rodziców o sprawach dotyczących procesu edukacji dziecka;
  • dynamiczny rozwój dzieci, rodziców i nauczycieli w toku wzajemnych kontaktów, we wspólnym działaniu na płaszczyźnie edukacji dziecka;
  • zachowaniu tendencji do dzielenia odpowiedzialności za współpracę.