Liczba i cyfra 5 (scenariusz zajęć)

Scenariuszowi towarzyszy gotowa pomoc dydaktyczna – ilustracja przedstawiająca dłonie. Znajdziesz ją TU.

Scenariusz nr 8 zajęć dla starszych przedszkolaków według Metody Dobrego Startu. Nawiązuje do publikacji Marty Bogdanowicz, Małgorzaty Barańskiej, Ewy Jakackiej Metoda Dobrego Startu. Od wierszyka do cyferki (Gdańsk 2012).

Określono w nim następujące cele:

• rozwijanie funkcji wzrokowych, słuchowych, językowych, dotykowo-kinestetycznych i motorycznych oraz ich integracji;
• kształcenie orientacji w schemacie ciała – lewa strona ciała, wskazywanie prawą dłonią lewych części ciała, nazwy palców;
• kształcenie orientacji w przestrzeni – do przodu, w prawo, do tyłu, w lewo;
• rozwijanie znajomości pojęć matematycznych – liczba 5 w aspekcie kardynalnym i porządkowym.
• poznanie cyfry 5 i sposobu jej zapisywania.

Przykładowe ćwiczenie ze scenariusza: Nauka wierszyka, ćwiczenia językowe oraz kształtowanie pojęć matematycznych. Przedszkolaki siedzą przed tablicą, na której umieszczono zdjęcie przedstawiające dłonie oraz duży papier pakowy. Nauczycielka przykłada dłoń do mokrej gąbki, a następnie odciska ją na papierze pakowym, tak żeby każdy palec był dobrze widoczny. Prosi chętne dzieci, aby zrobiły to samo. Gdy na tablicy widnieją już ślady wielu dłoni, mówi wierszyk: „To jest moja dłoń. Tu jest palców pięć. Chcesz przekonać się? Policz, gdy masz chęć”. Po wysłuchaniu rymowanki dzieci odpowiadają na pytanie, do czego ona zachęca. Głośno liczą na ilustracji oraz u swoich rąk palce najpierw jednej, a potem drugiej dłoni. Następnie zamykają dłoń i otwierają tylko te palce, które nauczycielka wymieni, używając po kolei liczebników porządkowych i nazw (pierwszy palec to kciuk itd.). Nauczycielka może wskazywać palce na ilustracji. Następnie niektóre przedszkolaki mogą wykonać trudniejsze zadanie, czyli pokazywać palce wymieniane w innej kolejności, np. drugi, piąty, pierwszy, czwarty, trzeci. Nauczycielka powinna przeprowadzić również ćwiczenia syntezy i analizy sylabowej wyrazów związanych z treścią wierszyka, np. dłoń, pięść, pięć, kciuk, palec, paluszek, wskazujący. Do ćwiczeń syntezy głoskowej można użyć wyrazów: /d-ł-o-ń/, /m-a-ł-y/, /p-a-l-e-c/, /p-a-l-c-e/. Osoba prowadząca podając kolejne głoski, zwraca szczególną uwagę na prawidłową wymowę spółgłosek (p, a nie py), a dzieci dokonują syntezy słuchowej i podają całe wyrazy. W ostatnim ćwiczeniu dzieci porównują pary podobnych wyrazów. Starają się wskazać, czym się różnią wyrazy, np. palec – malec, paluszek – maluszek, mały – cały, dłoń – słoń.