Doświadczenia dzieci wyniesione z pierwszego kontaktu z placówką edukacyjną mają fundamentalne znaczenie dla kształtowania się indywidualnej strategii przystosowania. Przedszkole jako placówka edukacyjna musi w sposób profesjonalny zorganizować proces wprowadzania dziecka w instytucjonalne warunki życia. Zajęcia adaptacyjne muszą obejmować przygotowanie rodziny przyszłego wychowanka do zmiany, a dopiero później oddziaływanie na dziecko. Odbywają się one w czerwcu, zanim dziecko we wrześniu przekroczy po raz pierwszy próg przedszkola.
Rodzina i przedszkole są najważniejszymi środowiskami wychowawczymi małego dziecka. Właśnie te środowiska odpowiedzialne są za wprowadzenie go w świat ludzi dorosłych i uczenie sztuki życia. Nie jest to zadanie łatwe. Opinie ekspertów do spraw rodziny nie napawają optymizmem. Słyszy się wciąż o braku stabilności, pogarszającej się sytuacji materialnej ludzi, kryzysie autorytetów, powszechnej brutalizacji życia. Z wieloma z tych zagrożeń spotykamy się na co dzień. Brak czasu, „pogoń” za pieniędzmi odsuwa rodziców od problemów związanych z wychowaniem dzieci. Rodzina niejednokrotnie nie spełnia prawidłowo swej roli edukacyjnej lub czyni to marginalnie. Często ciężar wychowania spoczywa na placówkach oświatowych. Szansę stworzenia edukacji z partnerskim udziałem rodziców widzieć należy w respektowaniu ich oczekiwań wobec nauczycieli i odwrotnie.
Jak postrzegany będzie nauczyciel, jego stosunek do dziecka, kompetencje, zaangażowanie, tak będzie oceniana wartość przedszkola jako instytucji wychowawczej.
Przedszkole, choć z założenia jest instytucją otwartą to w praktyce bywa różnie. Należy to zmienić i umożliwić kontakty każdemu potrzebującemu rady, pomocy w wychowaniu dzieci. Rodzice powinni mieć prawo uczestnictwa w wydarzeniach przedszkoli. Powinni współuczestniczyć w ustalaniu najkorzystniejszych dla dziecka form kontaktów. Postarajmy się, aby tak faktycznie było, otwierając szeroko drzwi przedszkola.[1
„Dla prawidłowego kształtowania się współpracy rodziców z nauczycielem przedszkola niezbędny jest klimat wzajemnego szacunku i zaufania. Informacje przekazywane przez rodziców na temat swojego dziecka będą miały wysoką wartość jedynie wtedy, gdy będą prawdziwe, rzetelne, poparte faktami. (...) Atmosfera życzliwości, zrozumienia, a przede wszystkim dyskrecja ze strony nauczyciela jest koniecznym warunkiem kontaktów rodziców z przedszkolem. Za wytworzenie właściwego, miłego klimatu współdziałania odpowiedzialny jest nauczyciel – wychowawca. Rodzice muszą być traktowani jako partnerzy w pełnieniu trudnych zadań wychowawczo – dydaktycznych.”[2]

Przepisy na dobrą współpracę z rodzicami:

1. Zawsze pamiętaj o odpowiednim powitaniu i uśmiechu.
   
2. Przygotuj program zebrania i staraj się trzymać dyscyplinę czasową. podziękuj za obecność.
   
3. Umożliw wzajemną identyfikację i poznanie się. Odpowiednio zaaranżuj przestrzeń.
   
4. Przedstaw misję i wizję przedszkola i własnej pracy z grupą, podkreślaj mocne strony swojego przedszkola.
   
5. Bądź pozytywny, dobrze przygotowany, przekonujący i zaangażowany.
   
6. W kontaktach z rodzicami ufaj swojej intuicji lecz poznawaj siebie i swoje reakcje.
   
7. Słuchaj rodziców i dzieci, wnioski wyciągaj na końcu.
   
8. Podkreślaj w rozmowie z rodzicami znaczenie dobrych chęci dziecka, wysiłku i gotowości do pracy.
   
9. Bądź wychowawcą nauczycielem, a nie partnerem – kolegą.
   
10. Wyznacz granice poufałości i partnerstwa. Nie daj się wciągnąć w zbyt bliski kontakt uniemożliwiający utrzymanie autorytetu wychowawcy.
    
11. Podtrzymuj rodziców w ich roli opiekuna i wychowawcy dziecka, nie krytykuj ich działań i nie narzucaj własnego punktu widzenia.
    
12. Rozmawiaj, a nie wygłaszaj mowy i nie przekazuj samych komunikatów.
    
13. Od pierwszych chwil spotkań z rodzicami dbaj o porozumienie na płaszczyźnie wspólnych wartości.
    
14. W rozmowach z rodzicami mów dobrze o innych nauczycielach, podkreślaj ich mocne strony.
    
15. Nie odsyłaj rodziców do dyrekcji, staraj się dyplomatycznie rozwiązać problem.
    
16. Zadbaj o dostarczenie rodzicom dobrej, użytecznej informacji.
    
17. Bądź życzliwym doradcą edukacyjnym i rozwojowym dziecka, a nie egzekutorem jego wiedzy, umiejętności i dyscypliny.
    Większość nauczycieli to też rodzice, więc powinni kierować się we współpracy z rodzicami zasadami, które chcieliby, aby były przestrzegane wobec nich jako rodziców. Wymierne korzyści z dobrej współpracy odniesie tak przedszkole, jak i rodzina, a przede wszystkim samo dziecko, które „aby korzystać z doświadczeń dla własnego rozwoju, musi czuć, że rodzice i nauczyciele wzajemnie się akceptują i współdziałają ze sobą nie na zasadzie rywalizacji, ale dwupodmiotowej i partnerskiej interakcji.”[3]

[1] Rodzina i przedszkole. Udział rodziców w życiu przedszkola, „Edukacja w przedszkolu”, Warszawa 1998.

[2] H.Cudak, Funkcje rodziny w pierwszych okresach rozwojowych dziecka, Warszawa 2000, s.202.

[3]S. Guz, Edukacja przedszkolna w okresie przemian, Warszawa 1996, s. 109.