Akademia Edukacji posiada AKREDYTACJĘ Małopolskiego Kuratora Oświaty
Typ: pdf
Wielkość: 461.01 kb
Stron: 4
Id: 1398

Wspomaganie dzieci w łączeniu przyczyny ze skutkiem i przewidywaniu następstw (część druga – pedagogika pytań i propozycje zajęć z dziećmi)

Edyta Gruszczyk-Kolczyńska   Wrzesień 2011

Dzieci przedszkolne mają już świadomość, że ciekawość i głód wiedzy można zaspokoić, zadając pytania dorosłym. Oczekują od nich stosownych odpowiedzi i wyjaśnień. Nie trzeba więc ani zachęcać dzieci do zadawania pytań, ani też uczyć, jak mają je konstruować. Wystarczy, żeby dorosły akceptował... więcej
Pobierz Ten plik można pobrać za pomocą SMS (1.23 PLN brutto) lub za pomocą pobrań.

Zobacz również

Edyta Gruszczyk-Kolczyńskapytaniarozumowanie przyczynowo-skutkowerozwój dzieckacykl Krótkie wykłady o dobrym wychowaniu

Więcej w podobnej tematyce znajdziesz klikając w jeden z tagów
lub skorzystaj z wyszukiwarki

Więcej z działu

Czynności intelektualne

Więcej z tego numeru

Wrzesień 2011

Dzieci przedszkolne mają już świadomość, że ciekawość i głód wiedzy można zaspokoić, zadając pytania dorosłym. Oczekują od nich stosownych odpowiedzi i wyjaśnień. Nie trzeba więc ani zachęcać dzieci do zadawania pytań, ani też uczyć, jak mają je konstruować. Wystarczy, żeby dorosły akceptował dziecięce pytania i udzielał takich odpowiedzi, które zaspokoją ciekawość dziecka i skłonią je do następnych dociekliwych pytań.
Wspomaganiem dzieci w rozwoju myślenia przyczynowo-skutkowego trzeba zająć się możliwie wcześnie. Nim przedstawię opisy zabaw i zajęć dzieci, kilka uwag natury ogólnej:

  • wspieranie rozwoju dziecięcego myślenia będzie skuteczniejsze, jeżeli dziecko będzie poznawać przedmioty łącznie ze sposobem ich używania: powinno osobiście dotykać obiekty, składać i rozkładać je, przesuwać i dosuwać, nakładać i zdejmować itd.;
  • w trakcie takiego działania dziecko uwzględnia następstwo czasowe: łączy to, co było, z tym, co jest i może się zdarzyć. Pomaga mu to przewidywać, jakie będą skutki i co może osiągnąć, manipulując przedmiotami i wprowadzając zmiany w swoim otoczeniu;
  • do kierowania dziecięcej uwagi na to, co istotne, służą wyraziste gesty (ruch ręki sugerujący: spójrz tu..., to i to razem..., to z tym..., to wszystko razem itp.) i wyrażone zdziwienie (miną lub słowami: Ciekawe... Sprawdź, czy to możliwe? itp.) oraz pytania kierowane do dziecka (Dlaczego tak ma być?, Po co to? itp.) i uważne wysłuchanie dziecięcych wyjaśnień.

W dalszej części artykułu przeczytać można o znaczeniu pytań dla rozwoju dziecka, o właściwej postawie dorosłych wobec jego pytań, o wadze pytania „a dlaczego?”, o tym, w jaki sposób przedszkolaki orientują się w skutkach swych działań, o sposobach rozwijania umiejętności przewidywania zdarzeń, o tym, jak uczyć dzieci unikania kłopotów, o sposobach pomagania dzieciom w orientowaniu się, jakie zmiany są odwracalne oraz o możliwościach wykorzystywania historyjek obrazkowych.