W świecie zabawek –scenariusz  zestawu  ćwiczeń gimnastycznych z czynnym udziałem rodziców

CELE:

*dziecko ćwicząc poznaje własne ciało, ma poczucie i świadomość celowości ruchów

*dziecko odkrywa własne możliwości ruchowe, doskonali prawidłową postawę ciała

* dziecko nabywa umiejętności współpracy z partnerem

*rozwija inwencję twórczą za pomącą muzyki, która jest elementem wprowadzającym w świat fantazji

*dziecko rozbudza zainteresowanie własnym zdrowiem i rozwojem psychofizycznym
 

PRZEBIEG:

Dzieci siedzą w kole i wraz z rodzicami wsłuchują się w opowieść nauczycielki:

Czy wiecie jak wygląda nasza sala nocą?

Wszystkie zabawki otulone nocą wydają się smutne i  szare. Ciekawa jestem co one tu robią, gdy nas nie ma? Chcę was dzisiaj zaprosić byśmy przenieśli się do przedszkolnej sali w noc. Zamknijcie proszę oczy i otwórzcie je dopiero gdy w muzyce usłyszycie bicie zegara.

Wspaniale, udało nam się, przenieść do krainy zabawek. Mam tu magiczną różdżkę, zaraz rozpocznie się czarowanie.. Uwaga!

1. Pajacyk

Abrakadabra, fiki-miki, zamieniam was w  pajacyki-dzieci wykonują podskoki, wymachy ramion przy muzyce ( G. VERDI  „  Sempre libera” z opery „Trawiata”

Widzę, że potraficie tańczyć jak pajacyki, ale czy potraficie poruszać się jak nakręcane pajace, których ruchy są sztywne ? ( muzyka jak wyżej)

2.Osiołek

Są to zwierzątka bardzo uparte, więc kiedy w pary się dobierzecie, jedno osiołkiem będzie upartym, drugie pastuszkiem, co go w świat wiedzie.

„Osiołek” siedzi na ziemi zapierając się nogami, a „pastuszek” usiłuje przepchnąć go na łąkę. Zamiana ról.
(A. Borodin „ Tańce połowieckie z opery „Kniaź Igor”)

3. Motylek
Aby odprężyć się małą chwilkę,
zamieniam wszystkie dzieci w motylki
Dzieci otrzymują szyfonowe chusty – skrzydła wykonują ruchy naśladujące motyle.
(Beethoven ” Adagio cantabile Sonata Nr 8 c-mol, op 13 „Patetyczna”)

4. Słonik
Kto był leciutki, ciężkim się staje — jak słoń tańczy słoniowy taniec.
Słoń  ciężko stawia swoje nogi i pochylony jest do podłogi.

Ćwiczenie z chodzeniem na czworakach, wolne unoszenie nóg.

(Saint-Saens, Lelephant.)

5.Krokodyl
Przekonamy się za chwilę, czy wiecie, jak chodzą krokodyle.

Dzieci czołgają się na brzuchu z pomocą rąk, nogi złączone razem — to ogon.

 (Grieg — Peer Gynt — no 8 Solyeig”s song)

6. Koniki
Teraz znów w pary się dobieramy
i jak koniki raźno biegamy.

Dzieci w parach, w ustawieniu jedno za drugim z podaniem rąk, biegają po sali, zgodnie z muzyką — wolno i szybko.
(Grieg – Peer Gont, no 12)

7.Zajączek
Znów hokus-pokus, czary-mary, wesoło kica zajączek szary.
Nastawia uszka, to słupkiem staje, to znów wesoło podskoczy dalej.

Dzieci naśladują ruchem skoki zająca, od czasu do czasu zatrzymują się „stając słupka” — Z dłońmi przy uszach (uwaga na proste plecy).
(Mozart „Marsz turecki”)

8. Wilk
Posłuchajcie, co to?  Ktoś skrada się do naszej krainy, to wilk! Nikt go tu nie zapraszał, schowajcie się szybko, może nas nie zauważy.

 
Skradanie się na palcach, chowanie w kąt sali.
(S. Prokofiew — Peter and the wolf— op. 67.)

9. Żołnierzyk
Oj, gdzieś ciągle czai się wilk. Wiem już, kto go przegoni. Czary-mary —w górę głowy, żołnierz z ołowiu do marszu gotowy.

Marsz z wysoko uniesionymi nogami.

 (P. Czajkowski —„ Dziadek do orzechów” )
 

10. Kaczka

No nareszcie uciekł wilk . a kto to do nas zawitał? To małe kaczuszki uginają nóżki.

Naśladowanie kaczego chodu w przysiadzie.

( J. S. Bach „Chorał z kantaty Jezus bleibet maine Fraude”)

11. Żółw
Wesoło bawią się żółwie, choć bawią się bardzo powoli. Razem z tułowiem skorupka goni. Szybciutko w pary się dobieramy i w śmieszne żółwie się zamieniamy.

Dzieci w parach. Jedno w pozycji na czworakach, nisko przy ziemi, drugie w rozkroku nad jego nogami w lekkim skłonie w przód jako skorupka. Zwrócenie uwagi na to, by nie zgubić partnera i nie kłaść się na jego plecy .(F. Chopin Preludium e-molop.28)

12. Baletnica
Czarowanie, wymyślanie, co ma stać się, niech się stanie. Już wesoło tańczą baletnice, już furkoczą wstążki i spódnice.

Ćwiczenie we wspięciu na palcach, proste plecy— improwizacja do muzyki ze wstążkami.
(J. S. Bach  Koncert na klawesyn i orkiestrę Nr 5 f-mol.)

Dzieci odkładają pałeczki, siadają szybko w kole, pochylają głowy i zamykają oczy. Nauczycielka gasi lampki. Dotyka każdego dziecka pałeczką, mówiąc: Szybko, wracamy z krainy zabawek  jesteś już odczarowany.

 Czas w zaczarowanej krainie płynie bardzo szybko, szkoda, że musieliście wracać, ale jeżeli podobało się wam się czarowanie, może znowu kiedyś do niej  powrócimy.
.