Akademia Edukacji posiada AKREDYTACJĘ Małopolskiego Kuratora Oświaty
Typ: pdf
Wielkość: 518.08 kb
Stron: 3
Id: 3088

Kultura współdziałania i współbycia jako zadanie wychowania przedszkolnego

Bronisława Dymara    Styczeń 2013

Fragment artykułu: W poprzednich artykułach z cyklu „Przedszkole i szkoła jako przestrzenie tworzenia kultury” zostały omówione kwestie związane z przestrzeniami, związanymi z nimi zachowaniami oraz metaforami. Sam tytuł trzeciego artykułu ukazuje, że przedszkole może stać się pr... więcej
Pobierz Ten plik można pobrać za pomocą SMS (2.46 PLN brutto) lub za pomocą pobrań.

Zobacz również

przedszkolepedagogika współbyciaszkoła

Więcej w podobnej tematyce znajdziesz klikając w jeden z tagów
lub skorzystaj z wyszukiwarki

Więcej z działu

Problemy nauczycieli

Więcej z tego numeru

Styczeń 2013

Fragment artykułu:
W poprzednich artykułach z cyklu „Przedszkole i szkoła jako przestrzenie tworzenia kultury” zostały omówione kwestie związane z przestrzeniami, związanymi z nimi zachowaniami oraz metaforami. Sam tytuł trzeciego artykułu ukazuje, że przedszkole może stać się przestrzenią tworzenia kultury, jeśli zafunkcjonuje w nim życzliwe współbycie dzieci z rówieśnikami i z nauczycielami oraz innymi osobami dorosłymi.
Nowe spojrzenie na przestrzeń wymaga zmian w gospodarowaniu przestrzenią edukacji, a więc wzbogacenia realnej przestrzeni przedszkola i szkoły o inne miejsca-przestrzenie uczenia się, bycia wspólnego, takie jak: ogród, park, las, galeria, muzeum, wystawa, teatr, pracownia specjalistyczna, kuchnia, dom, pasieka, pole, łąka, step, przedszkolny ogródek, weranda, itd. Przestrzeń realna może być obojętna, odpychać albo przyciągać, koić, stanowić przystań, sacrum (jak u R. Łukaszewicza). Poziom jej nasycenia wartościami zależy od zaangażowania i talentów osób, które ją tworzą. Aby stała się ona przestrzenią korzystną dla rozwoju życzliwych form współbycia, powinna stwarzać poczucie wolności i użyteczności, dostarczać dzieciom estetycznych przeżyć oraz licznych okazji do podejmowania działań perfekcjonistycznych, skłaniać do zmian i transformacji. Taką przestrzeń możemy tworzyć w przedszkolu, dając dzieciom swobodę przemieszczania się i grupowania w zespoły, jak i poza
nim, w miejscach poprzednio wyszczególnionych.
Spojrzenie na współbycie ludzi i przestrzenie tego współbycia (przestrzeń emocjonalną, intelektualną, ideową, mentalną, terapeutyczną, itd.), wymaga pewnych kontekstów o tempie życia we współczesnej cywilizacji (…).

Dalsza część tekstu skoncentrowana jest wokół rozważań na temat stawania się grupy przedszkolnej i klasy przestrzenią kultury w toku kompleksowego uczenia się i współbycia.