Akademia Edukacji posiada AKREDYTACJĘ Małopolskiego Kuratora Oświaty
Typ: pdf
Wielkość: 429.88 kb
Stron: 4
Id: 3190

Jak sobie radzić z niepożądanymi zachowaniami u małych dzieci?

Ewa Zielińska    Marzec 2013

Zapraszamy dziecko do stołu i słyszymy: nie będę jadł... lub: nie chcę... Zachęcamy do sprzątania zabawek, a odpowiedź jest natychmiastowa: nie będę... Nakłaniamy do mycia i pada odpowiedź: nie będę się mył..., itd. Jak się zachować w tego typu sytuacjach? Bunt pojawia się około 18 miesiąca życia i... więcej
Pobierz Ten plik można pobrać za pomocą SMS (3.69 PLN brutto) lub za pomocą pobrań.

Zobacz również

wychowanieEwa Zielińskaemocjezłość i agresjapedagogizacjadwulatektrzylatek

Więcej w podobnej tematyce znajdziesz klikając w jeden z tagów
lub skorzystaj z wyszukiwarki

Więcej z działu

Współpraca z rodzicami i pedagogizacja

Więcej z tego numeru

Marzec 2013

Podtytuł: Materiały dla nauczycielek wychowania przedszkolnego pomocne w prowadzeniu rozmów z rodzicami młodszych przedszkolaków

Z treści artykułu dowiemy się m.in. jak w wypadku małych dzieci radzić sobie z:

  • negacją i buntem;
  • histerią i atakami złości;
  • brakiem uprzejmości;
  • marudzeniem.

A wszystko to na bazie praktycznych przykładów zaczerpniętych z życia!

Zapraszamy dziecko do stołu i słyszymy: nie będę jadł... lub: nie chcę... Zachęcamy do sprzątania zabawek, a odpowiedź jest natychmiastowa: nie będę... Nakłaniamy do mycia i pada odpowiedź: nie będę się mył..., itd. Jak się zachować w tego typu sytuacjach? Bunt pojawia się około 18 miesiąca życia i jest naturalnym okresem w rozwoju dziecka. To czas odkrywania własnego ja, moment poznawania siebie, własnych emocji i woli, a także pierwszych prób decydowania o sobie. Dziecko jest jeszcze za małe, aby panowało nad własnymi reakcjami i emocjami. Tylko mądrość dorosłych może wpłynąć na skrócenie okresu negacji. Jeżeli dorośli uznają prawo do dziecięcego buntu, będą konsekwentnie postępować z dzieckiem, panować nad swoimi emocjami i zachowają spokój, to łatwiej będzie im znieść to uciążliwe zachowanie. Niestety, nie jest to łatwe. Oto przykłady trudnych sytuacji z życia małych dzieci wraz z propozycjami załagodzenia lub zapobiegania: Kasia zaraz po przyjściu z przedszkola zaczęła przygotowywać posiłek dla lalek. Zdążyła zgromadzić potrzebne rzeczy, gdy usłyszała głos mamy: sprzątaj zabawki, idziemy do sklepu... Dziewczynka zaczęła płakać, rozrzucać zabawki po pokoju, tupać i krzyczeć: nie chcę... Niestety, mama pozostała nieugięta... --- Dziecko ma prawo do zabawy i nie wolno mu jej przerywać. Przeciwnie – trzeba zadbać, aby każdą rozpoczętą czynność (zabawę) doprowadziło do końca. (Dorosły żyje według planu i potrafi przewidywać, co będzie robił za godzinę, dwie lub trzy). Skoro tak się nie stało, a dziecko już rozpoczęło zabawę, wystarczyło powiedzieć: jak ugotujesz obiad i nakarmisz lalkę, to pójdziemy do sklepu po zakupy. Zapewniam, że dziewczynka po skończonej zabawie nie będzie się broniła przed wspólnym wyjściem. W domu małej Hani podczas nakładania odzieży niemal codziennie rano jest krzyk i płacz. Dziewczynka chce iść do przedszkola w bluzce, na której są kolorowe motylki. Mama uważa jednak, że córeczka powinna założyć bluzkę w groszki lub w kwiatki. Dziewczynka protestuje, a mama nie bardzo wie, jak ma się zachować. --- Nawet małe dzieci należy przyzwyczajać do dokonywania prostych wyborów. Dlatego dobrze jest powiedzieć dziecku spokojnym głosem: bluzka w motylki jest brudna i trzeba ją uprać.