Będą święta i pisanki, i kurczęta i baranki! (scenariusz zajęć)

Scenariuszowi towarzyszą gotowe pomoce dydaktyczne:

• podkład do piosenki „Chodźcie do koła” – znajdziesz go TU;
• karty do memo-rymowanek oraz ilustracje do zabaw i ćwiczeń, a także nuty do piosenki "Chodźcie do koła" – do pobrania TU.

Scenariusz zawiera zabawy kształcące funkcje percepcyjno-motoryczne i językowe: uwagę i pamięć słuchową, umiejętność dokonywania analizy i syntezy sylabowej, percepcję wzrokową, koordynację ruchową i ruchowo-słuchową.
Przykładowe zabawy ze scenariusza: 1. Kiedy zagra muzyka – wyjdą kurki z kurnika. Zabawa ruchowa (kształcenie motoryki dużej i małej, rozwijanie umiejętności szybkiego reagowania na sygnał). Nauczyciel dzieli dzieci-kurki na kilka równolicznych grup i każdej grupie wręcza znaczki (kółeczka) w innym kolorze. Na podłodze rozkłada różnokolorowe szarfy, oznaczając w ten sposób miejsca, gdzie kurki będą dostawać ziarno. Kurki kucają w kurniku, czyli w określonym miejscu sali. Jeden przedszkolak jest gospodarzem, który będzie karmić kurki. Słysząc muzykę, dzieci wychodzą z kurnika i biegają na palcach w poszukiwaniu ziarenek. Gospodyni woła np.: „Zielone!” i sypie ziarno (skrawki papieru) do zielonej szarfy. Dzieci z zielonymi znaczkami kucają i zbierają ziarno dzióbkami ułożonymi z kciuka i palca wskazującego. Pozostałe kurki w tym czasie biegają po podwórku. Na hasło np.: „Żółte!”, „zielone” kurki zaczynają biegać z pozostałymi, a „żółte” dziobią ziarno z żółtej szarfy. Zmiany powinny następować szybko. Gdy muzyka ucichnie, to znaczy, że zapadł zmrok i kurki muszą wrócić do kurnika. Zabawę można powtórzyć, zmieniając gospodynię i kolory kurek. 2. Na podwórku. Zabawa relaksująca (rozwijanie wyobraźni). Przedszkolaki siedzą w kole, jeden za drugim. Nauczyciel opowiada, a dzieci rysują ruchami obu dłoni to, co zaznaczono grubszym drukiem, na plecach kolegów siedzących przed nimi: Pewnego dnia pięknie świeciło słońce. Wszystkie kurki wybiegły na podwórko i szukały ziarenek i robaczków. Dziób, dziób, dziób, dziób – dziobały to tu, to tam. Nadszedł wieczór i kurki weszły do kurnika (…).