Akademia Edukacji posiada AKREDYTACJĘ Małopolskiego Kuratora Oświaty
Typ: pdf
Wielkość: 441.01 kb
Stron: 3
Id: 2874

Smutna królewna – zabawa w teatr

Monika Majewska   Magazyn specjalny 2012

Scenariusz zajęć wychowawczo-dydaktycznych, którym przypisano następujące cele operacyjne – dzieci: wiedzą, jak należy się zachować na przedstawieniu, w teatrze; odgrywają role w zabawach parateatralnych – posługują się mową, mimiką, gestem i ruchem; w skupieniu... więcej
Pobierz

Zobacz również

przedstawienierozwój społecznyscenariusz zajęćteatr

Więcej w podobnej tematyce znajdziesz klikając w jeden z tagów lub skorzystaj z wyszukiwarki

Więcej z działu

Dziecko widzem i aktorem

Więcej z tego numeru

Magazyn specjalny 2012

Scenariusz zajęć wychowawczo-dydaktycznych, którym przypisano następujące cele operacyjne – dzieci:

  • wiedzą, jak należy się zachować na przedstawieniu, w teatrze;
  • odgrywają role w zabawach parateatralnych – posługują się mową, mimiką, gestem i ruchem;
  • w skupieniu oglądają przedstawienie;
  • zapamiętują nazwy lalek teatralnych oraz sposób poruszania nimi;
  • wykonują ćwiczenia z zakresu emisji głosu;
  • próbują odegrać scenki z wykorzystaniem ekspresji ruchowej oraz mimiki twarzy;
  • odgadują sytuację, którą prezentują pozostałe dzieci;
  • dbają o bezpieczeństwo własne i innych w czasie zabaw ruchowych;
  • porządkują swoje stanowisko pracy po zakończeniu pracy technicznej.

Fragment przedstawienia:
Narrator: Dawno temu w pięknym zamku nad rzeką mieszkał bardzo mądry i dobry Król. Miał śliczną córeczkę o imieniu Emilka, którą kochał nad życie. Król jednak miał wielkie zmartwienie. Od chwili, gdy jego córkę przestał odwiedzać jej najlepszy przyjaciel Adaś, Emilka była bardzo smutna i nawet sam Król nie potrafił jej rozweselić. Każdego ranka przychodził do Emilki i witał się z nią radośnie.
Król: Witaj, córeczko kochana! Może dziś masz ochotę na zabawę, pójdziemy na łąkę, na trawę...?
Emilka: Oj, tatku miły, na nic nie mam siły, nic mi się nie chce, nic mnie nie śmieszy, do zabawy mi się nie spieszy. Och, tatku... smutno mi i tyle...
Król: Może dziś połapiemy motyle...?
Emilka: Nie, tatku, nie mam ochoty, teraz nie chcę... Może potem... (...).

Objętość artykułu: 3 strony.