15 listopada 2017 roku STOP Przedszkole Miejskie nr 11 z Oddziałami Integracyjnymi w Pabianicach STOP brało udział w projekcie "W krainie tolerancji" STOP we wspólnych zabawach uczestniczyło pięć oddziałów STOP grupa: Wesołe Kaczorki, Myszki, Misiaki, Ptysie oraz Słoneczka STOP razem 76 przedszkolaków STOP wyjaśniliśmy sobie, czym jest tolerancja STOP rozmawialiśmy o różnych rodzaj niepełnosprawności STOP dowiedzieliśmy się, dlaczego nasze przedszkole jest wyjątkowe STOP sprawdzaliśmy i ćwiczyliśmy nasze zmysły STOP wiemy, że bez nich nie jest łatwo funkcjonować STOP nauczyliśmy się powitania i pożegnania w języku migowym STOP staliśmy się strażnikami szacunku i życzliwości STOP bo wiemy, że w przyjaźni nie liczy się wzrost czy waga, lecz to, że jeden drugiemu pomaga STOP
A teraz wersja bardziej rozbudowana:
Przedszkole Miejskie nr 11 z Oddziałami Integracyjnymi w Pabianicach realizowało projekt „W krainie tolerancji” w dniu 15 listopada 2017 roku. W zajęciach brało udział pięć oddziałów: grupa I integracyjna Wesołe kaczorki, grupa III integracyjna Myszki, grupa IV integracyjna Misiaki, grupa V integracyjna Ptysie oraz grupa VI Słoneczka. Razem w spotkaniu uczestniczyło 76 przedszkolaków.
W związku z tym, że w naszym przedszkolu są cztery oddziały integracyjne postanowiłyśmy wykorzystać pomysł Redakcji i zrealizowałyśmy zajęcia pt. „Wyjątkowe przedszkole”. Podczas zajęć wykorzystałyśmy większość przedstawionych pomysłów, niektóre zmodyfikowałyśmy i rozwinęłyśmy dostosowując do możliwości naszych wychowanków. Zabawy podsumowałyśmy wyjaśnieniem hasła TOLERANCJA oraz wierszem Tomasza Podgórskiego „Tomek i Romek”, którego hasło towarzyszyło nam przez całe zajęcia: „W przyjaźni nie liczy się wzrost czy waga, lecz to, że jeden drugiemu pomaga”.
Każdy uczestnik zajęć otrzymał pamiątkowy medal szanującego i życzliwego przedszkolaka, a grupą wręczone zostały dyplomy strażników szacunku i tolerancji. Przedszkolakom najbardziej podobało się powitanie i pożegnanie w języku migowym. Dużo emocji wywołał również tor przeszkód pokonywany z zakrytymi oczami, gdzie pomocnikami – przewodnikami były inne przedszkolaki. Dzieci stwierdziły, że to było najtrudniejsze zadanie.