Sprawozdanie z projektu: „Piękna Nasza Polska Cała”
Uczniowie klas 0-III Szkoły Podstawowej nr 15 w Toruniu aktywnie uczciły obchody stulecia odzyskania niepodległości biorąc udział w Projekcie „ Piękna Nasza Polska Cała”. W projekcie wzięły udział wszystkie klasy 0-III oraz świetlica.
Nad realizacją działań czuwały panie: Violetta Cieślińska, Katarzyna Chwalisz, Wiesława Olejarczyk, Jolanta Topolska, Małgorzata Kucharska, Barbara Kojtka, Magdalena Miodek- Frymarkiewicz, Elżbieta Szotkiewicz, Małgorzata Sebastyanczyk, Hanna Jasik, Grażynka Trocha, Wioleta Terska.
Nasza szkoła zrealizowała następujące zadania:
Zadanie 1. W dn.15 października podczas ślubowania kl.1 przez uczniów, rodziców, nauczycieli oraz 9 listopada o godzinie 11.11 został zaśpiewany czterozwrotkowy hymn.
Zadanie 3. W dn.13 listopada klasa II i III przygotowały apel (scenariusz w załączniku).
Zadanie 4. W dn.09 listopada wszystkie klasy zaśpiewały piosenkę pt. „Jesteśmy Polką i Polakiem” oraz 13 listopada wspólnie z zaproszonymi gośćmi tj. seniorami z „ Podgórskiego Walczyka” zaśpiewaliśmy piosenki o tematyce patriotycznej np. „Wojenko, wojenko” ,”Przybyli ułani”, „Piechota”, „Białe róże”, „ O mój rozmarynie”.
Zadanie 5. W dn.09 listopada uczniowie z kasy I zaprezentowali kujawski taniec ludowy – kujawiak.
Zadanie 6. W dn. 13 listopada uczniowie wyrecytowali wierze: „Katechizm polskiego dziecka”, ” Tu wszędzie jest Polska” oraz „11 listopada”.
Zadanie 7. W listopadzie każda klasa wykonała gazetkę o tematyce patriotycznej oraz na szkolnym korytarzu zorganizowaliśmy kącik patriotyczny. Uczniowie odwiedzili szkolną Salę Tradycji.
Zadanie 8. W dn.10 października dzieci z Samorządu klas 0-III wraz z opiekunami wykonali pracę plastyczną: strój kujawiaka i kujawianki.
Zadanie 9. W dn. 17 września klasa III zaprezentowała zabawą ludową pt:”Miotlarz” i „Siała baba mak”
Zadanie 10. W dn. 09 listopada uczniowie przedstawili krótką inscenizację na temat wykonania regionalnej potrawy: toruńskich pierników. Przy pomocy rodziców zostały upieczone pierniki, które wszystkie klasy otrzymały do degustacji. Oddział zerowy ukisił kapustę a zapach potrawy unosił się długo po całej szkole (przepisy i fotografie w załączniku).
Zadanie 12. W październiku uczniowie z klasy I i III wysłały pocztówki z Torunia na podany adres.
Zadanie 15. W dn. 09 listopada klasa II zorganizowała pokaz „Mody Patriotycznej” od czasów królów po współczesność.
Zadanie 16. W dn.18 września uczniowie zasadzili „Drzewo Pamięci”. Razem z panem leśniczym omawiali gatunki drzew rosnące w naszym kraju oraz zwierzęta zamieszkujące polskie lasy.
Zadanie 18. W październiku wszystkie klasy odbyły wędrówkę śladami Mikołaja Kopernika, poznawały legendy i zabytki naszego miasta.
ZAŁĄCZNIKI
Scenariusz apelu z okazji Święta niepodległości
Przepisy: toruńskie pierniki, kiszenie kapusty
Scenariusz apelu dla klas I-III z okazji rocznicy odzyskania niepodległości
1. Wszyscy śpiewają pieśń „Wojenko, wojenko”
Wojenko, wojenko, cóżeś ty za pani,
Że za tobą idą, że za tobą idą
Chłopcy malowani?
Chłopcy malowani, sami wybierani,
Wojenko, wojenko, wojenko, wojenko,
Cóżeś ty za pani?
2. Narrator (wychodzi na środek)
W związku z obchodami Narodowego Święta Niepodległości , przygotowaliśmy apel, aby uczcić to narodowe święto, a jednocześnie przypomnieć wszystkim ważne dla Polski daty i wydarzenia historyczne.
3. Recytacja wiersza ( „ 11 listopada” Ludwik Wiszniewski)
Recytator I
Dzisiaj wielka jest rocznica -
Jedenasty Listopada!
Tym co zmarli za Ojczyznę,
Hołd wdzięczności Polska składa.
Recytator II
Im to bowiem zawdzięczamy
wolność - polską mowę w szkole.
to, że tylko z kart historii
Poznajemy dziś niewolę.
Recytator III – obok uczeń rozwija flagę
Uroczyście biją dzwony,
w mieście flagi rozwinięto...
i me serce się raduje,
że obchodzę Polski święto.
Inscenizacja (w tle muzyka: F. Chopin „Etiuda e – moll” "Rewolucyjna" )
Troje dzieci wychodzi na środek. Niesie szablony z datami: 1772, 1793, 1795. Za nimi dziewczynka ubrana w białą bluzkę i czerwoną spódnicę, przepasana szarfą z napisem POLSKA
Narrator (głośno mówi w trakcie scenki) :
Pod koniec XVIII wieku, czyli trochę więcej niż 200 lat temu trzy państwa: Austria, Rosja i Prusy biorą udział w trzech rozbiorach Polski w latach: 1772, 1793, 1795. Nasz kraj zniknął z mapy Europy. Straciliśmy niepodległość na 123 lata.
Trzech zaborców z przypiętymi napisami (Austria, Rosja, Prusy) krepują ją łańcuchem. Wszyscy wolno zataczają koło, stają z boku.
Narrator : uczennica jednej z klas
Daty rozbiorów rozpoczynają nieustanne zmagania Polaków o wolność. Raz po raz zrywają się do boju.
Aktorzy: I, II, III, IV (trzymają szablony z datami)
W 1794 roku pod wodzą Tadeusza Kościuszki próbują nie dopuścić do ostatniego rozbioru. Niestety, powstanie kończy się niepowodzeniem.
W 1797 roku we Włoszech Henryk Dąbrowski tworzy Legiony Polskie. Tam też powstaje pieśń „Jeszcze Polska nie zginęła, kiedy my żyjemy...”
29 listopada 1830 roku młodzi żołnierze ze Szkoły Podchorążych w Warszawie rozpoczynają powstanie listopadowe, które po roku upada.
Jeszcze raz w styczniu 1863 roku Polacy podrywają się do walki, która kończy się kolejną klęską. Aresztowani powstańcy styczniowi są zesłani na Sybir.
Aktorzy (najpierw chodzą wolno, ze spuszczonymi głowami. Są przygnębieni. Nagle wstępuje w nich nadzieja. Unoszą głowy. Ważna jest dramaturgia wyrażona odpowiednią gestykulacją i tonem głosu.) - klasa IIb
I. Klęska
II. A jednak upadek!
III. Taki już nasz narodowy los!
IV. Wieczna niewola!
I. Nie poddamy się!
II. Będziemy walczyć!
III. Polska będzie wolna
IV. Zwyciężymy !
Recytacja: „Rota” Marii Konopnickiej (w tle melodia napisana do” Roty” cicho nucona przez dzieci)
Nie rzucim ziemi, skąd nasz ród ...
Nie damy pogrześć mowy!
Polski my naród, polski lud.
Królewski szczep Piastowy.
Nie damy, by nas gnębił wróg.
Tak nam dopomóż Bóg!
Narrator (wychodzi na środek, obok uczeń z szablonem 11.XI.1918 oraz portretem J.Piłsudskiego) KLASA III
Nadszedł rok 1918. Jest 11 listopada. Zapamiętajmy wszyscy tę datę. Zakończyła się I wojna światowa. Państwa zaborcze stają się słabe.
Polska odzyskuje niepodległość. Naczelnikiem państwa zostaje Józef Piłsudski.
Inscenizacja: dwaj chłopcy( przebrani za żołnierzy- trzymają karabiny), przepędzają zaborców. Rozrywają łańcuch krępujący dziewczynkę symbolizującą Polskę
Chłopcy śpiewają pieśń „My Pierwsza Brygada”
Legiony to - żołnierska nuta,
Legiony to - ofiarny stos,
Legiony to - żołnierska buta,
Legiony to - straceńców los.
My, Pierwsza Brygada,
Strzelecka gromada,
Na stos rzuciliśmy swój życia los,
Na stos, na stos.
Recytator pyta-wszyscy odpowiadają („Katechizm polskiego dziecka” Władysław Bełza)
Kto ty jesteś? Polak mały!
Jaki znak twój? Orzeł biały!
Gdzie ty mieszkasz? Między swemi.
W jakim kraju? W Polskiej ziemi!
Czym ta ziemia? Mą ojczyzną!
Czym zdobyta? Krwią i blizną!
Czy ją kochasz? Kocham szczerze!
A w co wierzysz? W Polskę wierzę!
Recytacja wiersza ( „Tu wszędzie jest Polska” Tadeusz Kubiak)- w tle godło i flaga Polski
Tu, gdzie jest dom i twój, i mój,
Tu, gdzie są lasy i rzeki nasze,
Tu, gdzie się rodził ojciec i matka,
gdzie Biały Orzeł na sztandarze
Gdzie wiosną słowik w gęstych krzewach
Jesienią rżyska snute dymem,
Gdzie latem słońce nad Bałtykiem,
a zimą świerszcze za kominem
Gdzie dom poety w Czarnolesie
Gdzie nurtem śpiewnym płynie Wisła,
Tu biały sad, tu czarny węgiel,
Tu wszędzie Polska, tu – Ojczyzna.
Dziękujemy wszystkim za uwagę.

PIERNICZKI TORUŃSKIE, PRZEPIS ZE STAREGO ZESZYTU
SKŁADNIKI NA CIASTO:
ILOŚĆ: 2 blaszki pierniczków
500 g mąki żytniej typ. 720
300 g naturalnego miodu, najlepiej lipowego
1 jajko
1 łyżeczka sody oczyszczonej
2 łyżeczki przyprawy do piernika
1/4 łyżeczki mielonego anyżu
kieliszek spirytusu, mały
SKŁADNIKI NA BIAŁY LUKIER:
1 szklanka cukru pudru
2-3 łyżki gorącej wody
1 łyżeczka soku z cytryny
SKŁADNIKI NA POLEWĘ CZEKOLADOWĄ:
100 g gorzkiej czekolady
100 ml śmietanki kremówki 30%
Mąkę przesiewamy i podgrzewamy w piekarniku. Po dotknięciu powinna być ciepła, ale nie gorąca. Miód przelewamy do rondelka o grubym dnie razem z przyprawą do piernika i przesmażamy. Dodajemy do mąki razem z sodą, anyżem, lekko roztrzepanym jajkiem oraz spirytusem. Dokładnie wyrabiamy. Stolnicę lekko oprószamy mąką. Ciasto dzielimy na dwie części. Każdą rozwałkowujemy na grubość ok. 1 cm. Wykrawamy dowolnymi foremkami i układamy na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia. Wstawiamy do piekarnika rozgrzanego do 160 C na ok. 15 min do lekkiego zarumienienia.
UWAGA: pierniczki zaraz po upieczeniu są miękkie, ale później stają się twarde. Najlepiej jeśli będą trzymane w dosyć chłodnym i wilgotnym pokoju, aby chłonęły wilgoć. Wtedy szybciej zmiękną, ale najlepiej smakują po około miesiącu od upieczenia. Ciasto struchleje i nabierze smaku.
Szybszym sposobem jest zamknięcie pierniczków w szczelnym pojemniku razem z obierkami jabłka lub połówką cytryny (wtedy uzyskają lekko cytrynowy aromat). Wymieniając co 1-2 dni, aż pierniczki zmiękną.
Polewamy lukrem lub polewą czekoladową po tym jak zmiękną. Ewentualnie tylko wierzch, aby spód mógł chłonąć wilgoć.
Jak przygotować kapustę do kiszenia?
Właściwie wystarczą do tego dwa składniki: dojrzała zwarta główka białej kapusty (tzw. cukrowej) oraz sól kuchenna, niejodowana, w ilości nie większej niż ok. 20 g na 1 kg kapusty. Kto lubi, może dodać przyprawy, np. liście laurowe, ziele angielskie czy pieprz w ziarnach, owoce jałowca, koper, a także startą na grubej tarce surową marchewkę, ząbki czosnku czy pokrojone papryczki chili.
Kapustę najlepiej kisić w kamionkowym naczyniu – takim, jakiego się używa do kiszenia ogórków. Potrzebny też będzie talerzyk o obwodzie mniejszym niż otwór naczynia oraz ciężarek do obciążenia.
Kapustę trzeba rozkroić na ćwiartki i drobno poszatkować na szatkownicy. Jeśli nie mamy szatkownicy, można też zwyczajnie pokroić ją ostrym nożem w bardzo cienkie paseczki. Kilkucentymetrową warstwę kapusty układamy na dnie naczynia, mocno ubijamy i posypujemy solą (ewentualnie dokładamy też przyprawy i dodatki). Następnie znów kładziemy warstwę kapusty, posypujemy solą, aż do momentu gdy wypełnimy naczynie.
UWAGA! Nie wypełniamy naczynia do samego brzegu - zostawiamy 4-5 cm wolnego miejsca, gdyż kapuściany sok podczas fermentacji będzie „kipieć”. Podczas nakładania kapusty trzeba ją dobrze ubijać, tak by wycisnąć spomiędzy pokrojonych liści jak najwięcej powietrza. Kiszenie to nic innego jak fermentacja beztlenowa, trzeba więc zadbać o to, aby kapusta nie miała kontaktu z powietrzem, inaczej zgnije, zamiast się ukisić. Pod wpływem soli kapusta puści sok, który ją zabezpieczy przed dostępem tlenu, trzeba ją jednak jeszcze docisnąć, tak by warstwa soku dokładnie przykrywała pokrojone liście kapusty. Do tego służy talerzyk, który kładziemy na ostatniej warstwie kapusty i obciążamy go ciężarkiem (może to być np. wyparzony kamień). Otwór naczynia zabezpieczamy gazą lub ściereczką.
Jak długo kisić kapustę?
Naczynie zostawiamy w temperaturze pokojowej (20-22 st. C). Już po kilku godzinach zacznie „pracować” – trzeba więc uważać, by nie wykipiał sok, lub postawić naczynie w misce, do której będzie ściekał. Jeśli soku jest dużo, można go zlać do osobnego naczynia. Po 4-5 dniach możemy już zacząć próbować, czy kapusta jest wystarczająco kwaśna. Im dłużej będziemy ją kisić, tym będzie kwaśniejsza. Kiedy kwaszona kapusta osiągnie odpowiedni smak (maksymalnie po 9-10 dniach), stawiamy ją w chłodnym miejscu (o temperaturze ok. 5-8 st. C), aby się nie przekwasiła – to spowolni proces fermentacji.