Nie warczę! (część III)

Fragment artykułu:
Dziwisz się, Nauczycielu, że zawód, który wykonujesz jest często poddawany krytyce? Odpowiedz sobie zatem na dwa proste pytania:
- Czy warto, abyś reagował na każdą pozornie trudną sytuację dziecka?
- Czy dziecko z problemem poza murami przedszkola powinno mnie obchodzić?
Dokładnie na tej samej zasadzie pracują pielęgniarki, zakonnicy i czasem lekarze. To zawód z powołania, jednak zarówno nauczyciele, jak i księża są tylko ludźmi, a nie cyborgami, które nie potrzebują snu, odpoczynku czy odciążenia psychicznego. Tę „półprofesjonalność” skwapliwie wykorzystuje całe społeczeństwo, zrzucając na barki nauczycieli odpowiedzialność za ogólnie pojęte wychowanie najmłodszych. Politycy dorzucają stale swoje trzy grosze, dokładając nauczycielom obowiązków, nie dokładając jednak ani grosza do wypłaty. Co chwilę mamy do czynienia z nowymi trendami w wychowaniu, pedagogice, nowymi badaniami i starymi problemami, z którymi to właśnie nauczyciele się borykają. Te problemy to oczywiście nadmiar obowiązków, brak czasu, zmęczenie, słabo opłacana praca, ograniczenie możliwości samorozwoju oraz kiepska kondycja finansowa przedszkoli w Polsce. Reformy są, owszem, ale czy przemyślane? Czy w tym wszystkim ktoś myśli o nauczycielach?

W dalszej części artykułu:
- przeczytamy o istocie stresu w zawodzie nauczyciela;
- poznamy jego rodzaje oraz dowiemy się, jak go „oswoić”.
Autorka poruszyła także problem symptomów wypalenia zawodowego w zawodzie nauczyciela.

Objętość artykułu: 4 strony.