Na ogłoszony przez Przedszkole Nr 9 w Chorzowie konkurs na wiersz dla dzieci nadesłano ponad 160 utworów. Z tej ogromnej ilości pięcioosobowe jury wyłoniło po ciężkich obradach siedem najlepszych naszym zdaniem utworów. Wszystkim uczestniczkom serdecznie dziękujemy i gratulujemy weny twórczej. Jak się okazuje w naszej pracy możemy się opierać nie tylko na uznanych autorach ale również na twórczych koleżankach. A oto najlepsze naszym zdaniem wiersze (laureatki dyplomy otrzymają w najbliższym czasie):
I MIEJSCE
Anna Pawłowska-Niedbała
Przedszkole Nr 25 z Warszawy

Opowieść o kocie w kwiatki

Dawno temu,

daleko stąd

mieszkał bardzo

smutny kot.

Trzymał się z dala

od innych kotów,

żeby nie robić sobie kłopotów,

bo bał się, że się będą śmiały,

gdyż trochę inny był i mały.

A inny – bo nie w ciapki,

ani w paski, ani w łatki,

ani nawet nie był gładki,

tylko – w kwiatki.

Umiał się bawić,

na płoty włazić,

po dachach skakać

i myszy łapać,

ale to wszystko

nieważne przecież,

bo każdy śmiał się,

z kwiatków na grzbiecie.

Kotek był smutny,

płakał i szlochał

bo chciał, by ktoś go

wreszcie pokochał.

II MIEJSCE

Edyta Dąda i Alicja Gil

Przedszkole Nr 2 z Tarnobrzegu

Przygody małej kaczuszki

Raz kaczuszka żółta, mała

do przedszkola iść nie chciała.

To płakała, to kwakała

mamy wcale nie słuchała.

Idąc rano polną dróżką

utykała jedną nóżką.

- Mamo, nie chcę do przedszkola!

Moja nóżka bardzo chora!

A w przedszkolu gwar i wrzawa.

Już od rana trwa zabawa.

Bawić będą się kaczuszki

grzeczne, miłe te maluszki.

Tańczą kaczki razem z panią,

minę mają roześmianą.

Nie ma dąsów, nie ma płaczu,

Bo jesteśmy wśród przyjaciół.

Rozbawiła się kaczuszka,

aż przestała boleć nóżka.

I od rana zawsze woła:

- Ja chcę chodzić do przedszkola!

III MIEJSCE

Bernarda Szczepaniak

Karmnik

Przyleciał na balkon wróbel, zaburczało mu w brzuszku.

- Czego potrzebujesz maluszku?
- Zima jest w tym roku bardzo mroźna,

do jedzenia nic znaleźć nie można.

Odpowiadam więc wróblowi:

- może tato coś z tym zrobi.

Spytałem co zrobić, bo głodne są wróbelki.

A tato na to, że problem jest niewielki.

Przyniósł z piwnicy deseczki i młotek.

Myślę – co będzie robił, płotek?

- Synu, plan jest taki:

By poratować głodne ptaki,

zbudujemy karmnik mały, by ptaszyny nie głodowały.

- Karmnik, a co to takiego?

- Za chwilę zobaczysz mój mały kolego.

Tu mamy gwoździe, młotek oraz deski.

Farbę w kolorze zielonym i niebieskim.

Kiedy karmnik powstanie czeka cię malowanie.

Zbudujemy razem małą budkę,

chwilę to zajmie, nie jedną minutkę.

Domek bez ścianek, z daszkiem za to.

- I co później tato?!

- Pomalujesz go w kolory radosne,

by przypominały ptakom wiosnę.

Wysypiemy ziarna, powiesimy słoninę,

zaprosimy na ucztę ptasią rodzinę.

- A kiedy wróbelki się najedzą,

nazajutrz na pewno znów nas odwiedzą.

Wyróżnienie

Elżbieta Adrych

Przedszkole Nr 1 z Pasłęku

Maluszek

Jestem Polką lub Polakiem

Dzieckiem, dziewczynką lub chłopakiem.

Mam flagę biało-czerwoną,

a godło to biały orzeł z koroną.

Jak dorosnę to wszystko zrozumiem.

Dzisiaj tylko po polsku mówić umiem.

Wyróżnienie

Katarzyna Jagiełło

Przedszkole Nr 5 z Chorzowa

Jesień

Kiedy złota jesień już jest za oknami

wietrzyk tańczy z kolorowymi listkami.

Deszczyk wesoło o szyby stuka,

jeżyk schronienia na zimę szuka.

Wiewiórka w swojej dziupli gromadzi żołędzie,

bo już niedługo biało dookoła będzie.

Niedźwiedź w gawrze na drugi bok się układa,

sowa na dobranoc mu bajkę opowiada.

A dzieci po parku sobie spacerują,

kolorowe bukieciki z listków szykują.

Szukają kasztanów, szukają szyszek

po cichu, pomału, by nie spłoszyć myszek.

Wyróżnienie

Katarzyna Musiał

Przedszkole nr 19

Czarodziejskie słowa

Wchodzi rano do przedszkola

uśmiechnięta mała Ola

i „Dzień dobry” wszystkim mówi.

Dwa rumieńce ma na buzi.

Zawsze tak się wita ładnie.

Czy to grzecznie? Niech ktoś zgadnie!

Tomek bawił się klockami

ze swoimi kolegami.

Ola chłopcom pomóc chciała

ale klocki pozrzucała.

„Oj, przepraszam” – Ola mówi,

znów rumieńce ma na buzi.

Zawsze tak przeprasza ładnie.

Czy to grzecznie? Niech ktoś zgadnie!

Ola klocki pozbierała,

potem chłopcom podawała

i mówiła głośno - „Proszę”,

bałaganu tu nie zniosę!

Zawsze proszę mówi ładnie.

Czy to grzecznie? Niech ktoś zgadnie!

Tomek patrzy na dziewczynkę

i zdziwioną robi minkę.

„Olu, Olu, baw się z nami,

zbuduj zamek ze schodami.”

„Och, dziękuję” - mówi Ola

do kolegów dwóch z przedszkola.

Zawsze tak dziękuje ładnie.

Czy to grzecznie? Niech ktoś zgadnie!

Dzień się kończy, dzień w przedszkolu,

czas do domu mała Olu.

„Do widzenia” - woła Ola

i wychodzi już z przedszkola.

Zawsze tak się żegna ładnie.

Czy to grzecznie? Niech ktoś zgadnie!

Katarzyna Musiał

Przedszkole Nr 19

Marzenia malarza

Zamknij oczy i posłuchaj rymowanej opowieści.

Jeśli umiesz, policz ile malarz w niej kolorów zmieścił.

Stanął malarz przed sztalugą, patrzy na jej kolor biały.

„Co mam na niej namalować, żeby obraz był wspaniały?”

Dotknął pędzlem żółtej farby, chwilę zastanowił

i już pędzel na obrazie żółte plamki zrobił.

Namalował żółte słońce, w sadzie żółte gruszki,

kilka kwiatów i motyli i w stawie kaczuszki.

Malarz znowu się zamyślił, zmienił kolor na czerwony

i już pędzel po obrazie pędzi jak szalony.

W czerwień ubrał pomidory, na grządkach truskawki

i dziewczynkom wplótł we włosy czerwone kokardki.

Tera kolej na zielony – kolor wyjątkowy.

I już pędzel zachwycony do pracy gotowy.

Na jabłoniach i na gruszach namalował mnóstwo liści,

wielką łąkę, rząd ogórków. „Lecz co jeszcze?” - myśli.

Przyszła pora na niebieski, kolor dobrze znany

i już pędzel na obrazie robi wielkie plamy.

Już niebieskie mamy niebo, no i wodę w stawie.

I sukienki dwóch dziewczynek, które stały w trawie.

Patrzy malarz na paletę i oczom nie wierzy,

że tak wiele, wciąż tak wiele różnych farbek przed nim leży.

Wykorzystał tylko kilka, naprawdę niewiele.

Więc policzcie ilu użył drodzy przyjaciele.

Jeszcze jedno mam zadanie dla artystów małych.

Jakich barw nam wciąż brakuje, by dokończyć obraz cały?