Działania podjęte przez Szkołę Podstawową w Nakomiadach w zwązku z przystapieniem do międzynarodowego projektu "Piękna Nasza Polska Cała":
Hymn Polski – Mazurka Dąbrowskiego (1)
Do wykonania zadanie pierwszego zostali zaangażowani wszyscy wychowawcy. Podczas godzin wychowawczych oraz zajęć muzycznych uczniowie opanowali tekst 4 zwrotek Hymnu Polski. Swoimi umiejętnościami mogli pochwalić się podczas uroczystego apelu, który odbył się 9 listopada. Tego dnia o godzinie 11.11 zabrzmiał Mazurek Dąbrowskiego, którego echo niosło się po całej okolicy. Hymn odśpiewali wszyscy uczniowie szkoły, czyli klasy 0-VIII.
Apel lub inscenizacja z okazji 11 listopada (2)
9 listopada odbył się montaż słowno-muzyczny poświęcony 100 – leciu odzyskania niepodległości przez Polskę. Patriotyczne, wzniosłe wiersze przeplatane były doniosłymi pieśniami. W apelu wzięli udział także najmłodsi przedstawiciele naszej szkolnej społeczności. Z dumą zarecytowali „Katechizm polskiego dziecka” oraz zaśpiewali piosenkę „ Jesteśmy Polką i Polakiem”. Załącznik 1 - scenariusz
Zorganizowanie Kącika „Piękna nasza Polska cała” (3)
Na korytarzu szkolnym został zorganizowany kącik patriotyczny. Na tablicy znalazła się mapa Polski, podstawowe informacje o naszym kraju oraz ciekawostki, wizerunki Ojców Niepodległości, a także tekst „Mazurka Dąbrowskiego”. Obok na stoliku dzieci miały okazję zapoznać się z literaturą dotyczącą Polski oraz z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej.
„Według przepisu Babci lub Dziadka” (4)
Zajęcia rozpoczęły się od krótkiej lekcji historii, podczas której uczniowie mieli okazję zapoznać się z przeszłością terenów, na których obecnie mieszkają. Kolejnym etapem było poznanie tradycyjnych potraw mazurskich. Dzieci podzielone na zespoły z ogromnym zapałem zabrały się do wykonania mazurskich dań. Umiejętnością obierania ziemniaków mogli pochwalić się uczniowie, którzy wykonywali „plince z pomoćką”, czyli inaczej placki ziemniaczane z masą z twarogu i śmietany. Precyzyjne odmierzanie składników oraz współpraca były podstawą wykonania „ciasta jeżynowego”. W przerwach między pracą uczniowie mogli odetchnąć, kolorując tradycyjny strój mazurski. Najprzyjemniejszym i wieńczącym spotkanie etapem była wspólna degustacja przygotowanych potraw. Uczniowie byli zachwyceni daniami, które zniknęły z talerzyków w okamgnieniu. Załącznik 2 - przepis "Plince z pomoćką". Załącznik 3 - "Ciasto jażynowe".
„Szlakiem historii” (5)
4 października uczniowie klas I-III ze Szkoły Podstawowej w Nakomiadach odwiedzili Muzeum Ziemi Mazurskiej w Owczarni. Celem wycieczki była nauka obcowania z przyrodą oraz poznanie zabytków kultury regionalnej i dorobku historycznego naszej „małej ojczyzny”. Dzieci miały okazję obejrzeć niezwykłe eksponaty oraz wysłuchać ciekawych opowieści pana Aleksandra na temat ludności mazurskiej. Uczniowie zobaczyli, jak w okresie przedwojennym wyglądała kuchnia, łazienka czy sypialnia. Ogromne wrażenie zrobiły na nich stare sprzęty, np. pralka tara, czy drewniana lodówka. Dzieciom trudno było uwierzyć, że nie istniały gotowe artykuły spożywcze. Aby zjeść kromkę chleba, trzeba było przebyć cały proces produkcyjny, od ziarenka do bochenka.
„Napisz kartkę Bohaterom” (6)
Uczniowie naszej szkoły pod kierunkiem wychowawców oraz nauczycieli historii wypisali pocztówki z życzeniami. Napisane teksty przepełnione były wyrazami szacunku, podziękowań, poczucia dumy i chęci naśladowania ojczystych bohaterów. Aby uhonorować uczestników Powstania Warszawskiego, ich heroizm i poświęcenie wysłaliśmy ponad 70 kartek. Pamiętamy, że Ci bohaterowie wciąż są wśród nas. Wierzymy, że nasze kartki wypełnią ich życie pozytywnymi emocjami.
„Dzień Mody Patriotycznej” (7) połączony z zabawą ludową (8) oraz nauką tańca ludowego (9)
Tego dnia korytarz szkolny zmienił się w wybieg, który zdominowały patriotyczne akcenty. Zabawa rozpoczęła się od zintegrowania całej społeczności szkolnej. Wszyscy uczniowie, wspólnie z panią dyrektor na czele odtańczyli poloneza. Taniec wcześniej ćwiczony, wyszedł niemal bezbłędnie. Po wspólnej zabawie przyszła kolej na prezentację przygotowanych kreacji. Uczniowie klas 0 – VIII zaskoczyli widownię swoją kreatywnością i pomysłowością. Przez moment zrobiło się naprawdę biało-czerwono. Nie zabrakło również elementów militarnych. Zwieńczeniem spotkania była tradycyjna zabawa ludowa „Przepióreczka”. Po wyjaśnieniu zasad rozpoczęła się wesoła gonitwa „liska za przepióreczką”. Zabawa, choć wymagała skupienia i współpracy, przyniosła wszystkim wiele radości.
Turniej wiedzy patriotycznej pt. „Kocham cię, Polsko” (10)
Podczas rywalizacji uczniowie klas II-VIII musieli wykazać się szeroką wiedzą na temat naszej ojczyzny. Zmagali się między innymi z najważniejszymi historycznymi datami i wydarzeniami, rozpoznawali władców na polskich banknotach, wskazywali autorów słynnych dzieł malarskich, podpisywali wizerunki zasłużonych Polaków, zapisywali tekst „Mazurka Dąbrowskiego” i „Katechizmu polskiego dziecka”. Organizatorem konkursu była biblioteka szkolna.
Nauka piosenki Rodzinny Kraj lub dowolnej piosenki o tematyce patriotycznej (11)
Szkolny zespół ,,Bel Canto”, w którego skład wchodzą uczniowie w różnym wieku, zaprezentował wzruszające pieśni patriotyczne przy akompaniamencie gitarowym. Wśród piosenek pojawiły się takie tytuły, jak: „Wojenko, wojenko", "Maszerują strzelcy, maszerują", "Raduje się serce".
„Drzewo Pamięci” (12)
W ramach dwóch projektów, czyli „Piękna Nasza Polska Cała” oraz ,,100 dębów pamięci bohaterów Niepodległości”, na terenie szkoły posadzono dąb. Jest on dedykowany Józefowi Englichtowi – pułkownikowi dyplomowanemu piechoty Wojska Polskiego, uczestnikowi wojny polsko-bolszewickiej oraz zastępcy szefa Sztabu Naczelnego Wodza. Podczas tego ważnego momentu towarzyszył nam władze lokalne oraz przedstawicielka nadleśnictwa.
Dane szkoły:
Szkoła Podstawowa w Nakomiadach
Nakomiady 1
11- 400 Kętrzyn
Nauczyciele koorydujący projektem: Katarzyna Łopacka,Justyna Gregorczyk, Grażyna Łempicka, Mateusz Szostkowski, Andrzej Sydor.

Załącznik 1 - wiersze patriotyczne
Patriotyczne wiersze przeplatane patriotycznymi pieśniami.
„Niepodległość” Marcin Wolski
Spośród słów używanych nieczęsto,
tłumnie dzisiaj na place wybiegło
słowo piękne, jak honor i męstwo,
słowo, które brzmi – niepodległość.
Niepodległość to brąz na cokołach,
lecz na co dzień – mówiąc po prostu
polski dom, polski las, polska szkoła,
polska władza i polski Kościół.
Ono znaczy – bez strachu spać.
Ono znaczy – spokojnie się budzić,
kochać, śmiać się i pewnie trwać
– w wolnym kraju wśród wolnych ludzi.
„11 Listopada” Ludwik Wiszniewski
Dzisiaj wielka jest rocznica –
jedenasty listopada!…
Tym, co zmarli za Ojczyznę,
hołd wdzięczności Polska składa.
Przystrojony portret „Dziadka”,
wzdłuż ram spływa czarna wstęga…
Odszedł od nas Wódz w zaświaty –
ból do głębi serca sięga.
Żył dla Polski, walczył za nią,
na bój krwawy wiódł legiony,
siał i orał dla Ojczyzny –
my zbieramy dzisiaj plony.
Żołnierzyków mamy dzielnych,
bacznie strzegą granic kraju –
od nas tylko dziś zależy,
aby było nam jak w raju.
Więc o przyszłość walczmy społem,
pod sztandarem z Orłem Białym,
tylko pracą i nauką
przysporzymy Polsce chwały!
„Ta, co nie zginęła” Edward Słoński
Rozdzielił nas, mój bracie,
zły los i trzyma straż —
w dwóch wrogich sobie szańcach
patrzymy śmierci w twarz.
W okopach pełnych jęku,
wsłuchani w armat huk,
stoimy na wprost siebie —
ja — wróg twój, ty — mój wróg!
Las płacze, ziemia płacze,
świat cały w ogniu drży…
W dwóch wrogich sobie szańcach
stoimy ja i ty.
Zaledwie wczesnym rankiem
armaty zaczną grać,
ty świstem kul morderczym
o sobie dajesz znać.
Na nasze niskie szańce
szrapnelów rzucasz grad
i wołasz mnie, i mówisz:
— To ja, twój brat… twój brat! —
Las płacze, zimia płacze,
w pożarach stoi świat,
a ty wciąż mówisz do mnie:
— To ja, twój brat… twój brat! —
O, nie myśl o mnie, bracie,
w śmiertelny idąc bój
i w ogniu moich strzałów,
jak rycerz, mężnie stój!
A gdy mnie z dala ujrzysz,
od razu bierz na cel
i do polskiego serca
moskiewską kulą strzel.
Bo wciąż na jawie widzę
i co noc mi się śni,
że Ta, co nie zginęła,
wyrośnie z naszej krwi.
„Opowiedz nam Ojczyzno” Janusz Szczepkowski
Opowiedz nam, moja Ojczyzno
jak matka dzieciom ciekawym,
o latach znaczonych blizną
na wiekach chwały i sławy.
O wojnach Mieszka nam powiedz,
o słupach nad Odrą stawianych.
Niech niesie Twoją opowieść
wiatr halny i morskie szkwały.
Matczynej ucz nas miłości,
jak ojciec w życie wprowadzaj,
nie żałuj serdecznej troski,
za trudy szczodrze nagradzaj.
Biel śniegu i żar czerwieni
i orły dumne piastowskie,
to wieczne symbole tej ziemi
najbliższe sercu, bo polskiej.
Wytłumacz nam, tak jak umiesz,
skąd czerwień i biel sztandarów.
Niech ludzie żyją tu w dumie,
że taki wydał ich naród.
„Polska – moja Ojczyzna” Maria Konopnicka
A jak ciebie kto zapyta:
Kto ty taki, skąd ty rodem?
Mów, żeś z tego łanu żyta,
Żeś z tych łąk, co pachną miodem.
Mów, że jesteś z takiej chaty,
Co Piastowską chatą była,
Żeś z tej ziemi, której kwiaty
Gorzka rosa wykarmiła.
Załącznik 2 - przepis na "plince z pomoćką"
Plince z pomoćką to inaczej placki ziemniaczane z masą z twarogu i śmietany. Plince z pomoćką są popularną potrawą na Warmii i Mazurach, o ile plince znane są w innych rejonach Polski, jako placki ziemniaczane albo plendze, o tyle pomoćka jako dodatek do plinców już nie.
Plince – składniki

• 500 g ziemniaków
• 1 cebula
• 50 ml mleka
• 1 łyżka mąki pszennej
• 1 łyżeczka mąki ziemniaczanej
• 2 jajka
• 1 szczypta soli
• 1 szczypta pieprzu

Pomoćka - składniki

• 50 g twarogu
• 100 g śmietany 18-procentowej
• 1 cebula
• 1 ząbek czosnku
• sól
• pieprz
• Dodatkowo:
• 150 g wędzonki
• 4 łyżki szczypiorku
• olej do smażenia

Pomoćka – sposób wykonania

1. Twaróg rozgniatamy z kwaśną śmietaną, dodajemy zmiażdżony czosnek i drobno posiekaną cebulę.
2. Wszystkie składniki mieszamy dokładnie.
3. Doprawiamy solą i pieprzem do smaku. Odstawiam.

Plince – sposób wykonania

1. Ziemniaki obieramy i ścieramy na tarce na drobnych oczkach wraz z cebulą.
2. Z masy odciskamy wodę i zalewamy wrzącym mlekiem. Następnie dodajemy jajka, mąkę.
3. Na końcu doprawiamy solą i pieprzem.
4. Wszystko dokładnie mieszamy, formujemy placki i smażymy na rozgrzanym tłuszczu na patelni z dwóch stron na złoty kolor.
5. Plastry wędzonki podsmażamy na suchej patelni do zrumienienia. Pomiędzy usmażone placuszki wkładamy podsmażoną wędzonkę.
6. Przed podaniem polewamy placuszki sosem, całe danie posypuje posiekanym szczypiorkiem.

Załącznik 3 - przepis na "ciasto jażynowe"
CIASTO Z JEŻYNAMI - PRZEPIS
Ciasto z jeżynami znane jest nie tylko na Mazurach ale również w innych regionach Polski. Jednak to na Mazurach powstał wyjątkowy i smaczny przepis na ciasto z jeżynami. Smakosze polskich owoców sezonowych na pewno będą zachwycenia smakiem mazurskiego ciasta z jeżynami.
SKŁADNIKI

• 50 dag mąki pszennej
• 50 dag jeżyn (może być więcej)
• kostka (200-250 g) masła lub margaryny
• 4 jajka
• niepełna szklanka cukru
• niepełna szklanka cukru pudru
• cukier waniliowy
• tłuszcz do wysmarowania blachy

WYKONANIE

1. Do mąki dodajemy ukręcone z cukrem żółtka oraz drobno pokrojone masło.
2. Zagniatamy ciasto i wkładamy je na godzinę do lodówki.
3. Wyjmujemy, rozwałkowujemy i układamy na natłuszczonej blasze.
4. Pieczemy 30-40 min w temp. 180°C.
5. Jeżyny myjemy, osuszamy, usuwamy szypułki.
6. Ciasto wyjmujemy z piekarnika i rozkładamy na nim owoce. z białek oraz cukru pudru ubijamy pianę i rozprowadzamy ją na owocach.
7. Ponownie wstawiamy do rozgrzanego piekarnika i pieczemy, aż piana się zrumieni.