Cel główny:

- Zapoznanie dzieci ze sposobem zaznaczania pór roku w kalendarzu oraz z cyklicznością pór roku.

Cele edukacyjne:

- dostrzeżenie rytmu i stałego następstwa pór roku,

- układanie kalendarzy (kodowanie) i odczytywanie uwzględnionych tam regularności,

- doskonalenie syntezy i analizy sylabowej i fonemowej,

- doskonalenie uważnego słuchania i reagowania na sygnał,

- doskonalenie umiejętności rozwiązywania zagadek.

Metody pracy:

- „Dziecięca matematyka” E. Gruszczyk – Kolczyńskiej,
- podające – opowiadanie,

- praktyczne – samodzielnego działania, zadań.

Formy:

- indywidualna,

- zbiorowa.

Pomoce dydaktyczne: figury geometryczne dla każdego dziecka w 4 kolorach, obręcze dla każdego dziecka, szarfy żółte, niebieskie, czerwone i zielone, tamburyn, bębenek, trójkąt, dzwonki, nagranie dowolnej muzyki, treść zagadek,

Przebieg zajęć:

1. „Zajęcia zaczynamy…” – piosenka na powitanie.
2. Rozwiązywanie zagadek.

a) Nadchodzę po zimie, dobrze znasz moje imię,

słucham śpiewu skowronka,

kroczę w kwiatów pąkach i w promieniach słonka.

b) Daję wam pogodne słońce, bukiety pachnące

w polu złote zboże, ciepły piach nad morzem.

c) Zrzucam liście drzewom, zbierają je dzieci.

Zaniosą dla mamy złocisty bukiecik.

d) Ja jestem dla dzieci wspaniałą uciechą.

Sypię górki ze śniegu, ściskam lodem rzeki.

Tylko biedne ptaki bojące się chłodu

szukają karmników by nie zginąć z głodu.

1. „Kolorowe pory roku” – zabawa dydaktyczna.

Dzieci odczytują z nauczycielem pory roku i dopasowują do określonego koloru. (wiosna – zielony, lato – żółty, jesień- czerwony, zima- niebieski). Dzielą nazwy pór roku na sylaby i głoski.

1. „Pory roku” – zabawa ruchowa.  Podczas muzyki dzieci poruszają się swobodnie po Sali. Na przerwę w muzyce n, wypowiada porę roku głoskami i zadaniem dzieci jest dokonać syntezy fonemowej i stanąć przy kartce o właściwym kolorze.
2. „Ustalanie stałego następstwa pór roku” – zabawa dydaktyczna.

N. zaprasza dzieci na środek Sali i ustawia je w kole. Następnie proponuje:

Dowiemy się, jak to jest z porami roku. Teraz mamy zimę. Ty będziesz zimą – włóż niebieską szarfę – śnieg jest biały, ale o zmroku bywa niebieski. Ty włóż zieloną szarfę, bo będziesz wiosną. Wiosną wszystko jest zielone. Ty będziesz latem, nałóż żółtą szarfę. Żółty to kolor słońca. Ty włóż czerwoną szarfę – będziesz jesienią. Jesienią liście się czerwienią. I tak n. rozdaje szarfy wszystkim dzieciom i widać, jak następują po sobie pory roku. N. proponuje dzieciom, aby znowu kładły swoje ręce na ramionach kolegów („wiosna” na „lecie”, „lato” na „jesieni” itp.). na koniec n. prosi, aby dzieci usiadły przy swoich kartkach i ułożyły kalendarz pór roku. Następnie wspólnie z N. odczytują swoje kalendarze: wiosna, lato, jesień, zima…

1. „Pory roku” – zabawa muzyczno-ruchowa. Dzieci pozostają na dywanie w siadzie skrzyżnym w szarfach z poprzedniego zadania. N. każdej porze roku przypisuje konkretny instrument (np. wiosna – tamburyn, lato – bębenek, jesień – trójkąt, zima – dzwonki). Jak N. zagra np. tamburynem, to wszystkie dzieci – wiosny robią jedno koło dookoła dywanu i wracają na swoje miejsca. Zabawa się powtarza kilka razy.

Podsumowanie zajęć. Powtórzenie wiadomości, o jakich były zajęcia.