Sprawozdanie z realizacji projektu pt. „Piękna nasza Polska cała”
realizowanego w Szkole Podstawowej im. Wojska Polskiego w Borku Starym
We wrześniu bieżącego roku nasza placówka zgłosiła swój udział w międzynarodowym projekcie edukacyjnym pt. „Piękna nasza Polska cała”. Do projektu przystąpiły oddziały przedszkolne, klasa 1 oraz świetlica szkolna.
Autorem i koordynatorem Projektu jest Ludmiła Fabiszewska nauczyciel Miejskiego Przedszkola nr 2 im. Juliana Tuwima w Aleksandrowie Łódzkim. Honorowy patronat nad Projektem objęli: Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Jacek Lipiński – Burmistrz Aleksandrowa Łódzkiego Centrum Edukacyjne Bliżej Przedszkola, Wydawnictwo Edukacyjne MAC, Telewizja Łódzka, Telewizja Aleksandrowski Kurier, Zespół ludowy Rokiczanka.
Międzynarodowy Projekt Edukacyjny Piękna Nasza Polska Cała jest odpowiedzią na wyjątkowe święto Polaków – 100 rocznicę odzyskania niepodległości.
W czasie trwania projektu każdy uczestnik był zobligowany do zrealizowania 11 zadań.
Nasza szkoła wybrała i zrealizowała następujące zadania:
1. Nauka, osłuchanie się i zaśpiewanie Hymnu Polski „Mazurka Dąbrowskiego”.
2. Nauka wiersza o tematyce patriotycznej (do wyboru przez nauczyciela).
3. Nauka piosenki Rodzinny Kraj lub dowolnej piosenki o tematyce patriotycznej.
4. Apel lub inscenizacja z okazji 11 listopada - przygotowanie, pomoc, współudział (w zależności od grupy wiekowej).
5. Napisz kartkę Bohaterom”.
6. Konkurs Plastyczny dla dzieci z rodzicami pt. „Moja mała Ojczyzna” - przeprowadzenie konkursu plastycznego w grupie lub przedszkolu według własnego regulaminu.
7. Zawody sportowe pt. „Biało-czerwoni”.
8. Zorganizowanie Kącika „Piękna nasza Polska cała” - o tematyce folkowej lub patriotycznej w grupie lub w placówce.
9. „Dzień Mody Patriotycznej” – zorganizowanie w grupie/placówce Dnia Mody Patriotycznej.
10. Turniej wiedzy patriotycznej pt. „Kocham cię, Polsko”.
11. Zabawa ludowa – zapoznanie dzieci z wybraną zabawą ludową.
Zadanie 1
W ramach realizacji zadania 1 uczniowie zostali nauczeni, osłuchani i wspólnie odśpiewali cztery zwrotki Mazurka Dąbrowskiego w ramach akcji „Rekord dla Niepodległej". Hymn został odśpiewany przez całą społeczność szkolną 9 listopada o godzinie 11.11 na sali gimnastycznej.
Hymn Narodowy odśpiewano również w trakcie uroczystej akademii środowiskowej zorganizowanej z okazji setnej Rocznicy Odzyskania przez Polskę Niepodległości w sali widowiskowej Domu Ludowym
w Borku Starym w dniu 13 listopada 2018 roku.
Zadanie 2
W ramach zadania 2 uczniowie na zajęciach uczyli się słów „Katechizmu polskiego dziecka” Władysława Bełzy oraz wiersza „Barwy ojczyste” Czesława Janczarskiego. Wiersze te zostały wyrecytowane podczas uroczystej akademii szkolnej
i środowiskowej z okazji 100 Rocznicy Odzyskania przez Polskę Niepodległości.
Zadanie 3
W ramach zadania 3 uczniowie zaprezentowali dwie piosenki „Listopadowa piosenka” oraz „Moja ziemio ukochana”,
w trakcie uroczystej akademii szkolnej i środowiskowej z okazji 100 Rocznicy Odzyskania przez Polskę Niepodległości.
Zadanie 4
Uwieńczeniem całorocznych działań naszej szkoły z okazji 100-lecia odzyskania niepodległości przez Polskę była uroczysta akademia, która odbyła się 9 listopada. Rozpoczęła się ona odśpiewaniem czterech zwrotek Mazurka Dąbrowskiego w ramach akcji „Rekord dla Niepodległej". Następnie w dwóch tańcach z szarfami zaprezentowali się wychowankowie Punktu Przedszkolnego. Zasadniczą część uroczystości stanowił montaż słowno-muzyczny wspierany filmami prezentującymi wydarzenia związane z drogą Polski do odzyskania niepodległości. Była to znakomita okazja dla uczniów do przypomnienia sobie ważnych wydarzeń z historii naszego kraju, które wiązały się z dążeniem Polaków do wyzwolenia się ojczyzny spod ucisku zaborców. Na zakończenie wychowankowie świetlicy szkolnej pokazali taniec patriotyczny.
Ten sam program został zaprezentowany mieszkańcom Borku Starego w dniu 13 listopada podczas wieczornicy patriotycznej, która odbyła się w sali widowiskowej Domu Ludowego.
Zadanie 5
Wychowankowie naszej szkoły dołączyły do ogólnopolskiej akcji „Kartka dla Powstańca”. Akcja powstała po to, aby każdy mógł powiedzieć „dziękuję” ludziom walczącym o wolną Polskę.
Uczniowie wraz z wychowawcami przygotowali do wysłania karty pocztowe dedykowane Bohaterom Powstania Warszawskiego. Po krótkiej pogadance, przybliżającej fragment historii Polski, dzieci ozdabiały karty pocztowe według własnego pomysłu, które zostały wysłane na adres Fundacji Sensoria. Na kartach widniały kolorowe serduszka, kwiatki i słowa podziękowania Bohaterom za ich odwagę podczas walk powstańczych. Zaangażowanie młodego pokolenia w tego typu akcje jest doskonałą lekcją patriotyzmu oraz historii.
Zadanie 6
W dniach poprzedzających obchody 100. Rocznicy Odzyskania przez Polskę Niepodległości, został zorganizowany w naszej szkole konkurs klasowy pt. „Patriotyczna dekoracja okien”. Konkurs polegał na udekorowaniu okien swojej klasy w biało czerwone barwy według własnego pomysłu. Wszystkie klasy wraz z przedszkolami mocno zaangażowały się w przystrojenie okien. W dniu 11 listopada okna naszej szkoły mieniły się biało-czerwonymi barwami. Dekoracje mogli podziwiać uczniowie, rodzice, nauczyciele oraz wszyscy mieszkańcy wsi. Celem konkursu było zachęcanie uczniów do kształtowania poczucia silnej więzi emocjonalnej, społecznej i kulturowej z własnym narodem, tradycją, historią i wartościami oraz integracja zespołów klasowych.
Zadanie 7
Przedszkolaki z wielkim zaangażowaniem wzięły udział w zawodach sportowych pt. "Biało- czerwoni”. W dniu turnieju obowiązywał biało – czerwony strój. Sportową rywalizację rozpoczęliśmy odśpiewując hymn Polski. Po intensywnej rozgrzewce kapitanowie dwóch drużyn wybierali zawodników. Oczywiście wszystkie konkurencje były w barwach biało – czerwonych, nawiązując do realizowanego projektu. Obie drużyny jak najszybciej starały się pokonać tor przeszkód, wyścigi rzędów, bieg z flagą czy cukierkową konkurencję. Każda z grup wykazała się sprytem, zwinnością i poczuciem humoru. Na koniec wszyscy uczestnicy otrzymali medal „Małego Polaka”, dyplom oraz słodki upominek.
Podczas zawodów uczniowie kształtowali nie tylko swoją sprawność fizyczną, ale takie cechy charakteru jak wytrwałość, samodzielność i odwagę. Turniej dał im dużo radości, satysfakcji i okazję do integracjiz innymi uczniami.
Zadanie 8
W ramach realizacji zadania 8, przed listopadową uroczystością dzieci wspólnie z wychowawcami zorganizowały w swojej sali kącik "Piękna nasza Polska cała”, o tematyce patriotycznej. Na szkolnym korytarzu zagościła gazetka związana z 100. Rocznicą Odzyskania przez Polskę Niepodległości. Dodatkowo cała nasza szkoła wraz z oknami została udekorowana
w biało – czerwone barwy. Dekoracje te uczniowie wykonali samodzielnie.
Zadanie 9
09.11.18 r. został ogłoszony Dniem Mody Patriotycznej. Wszystkie dzieci tego dnia ubrały się wyjątkowo odświętnie, oczywiście w barwach narodowych. Biało-czerwone stroje, rekwizyty i dodatki w barwach narodowych robiły ogromne wrażenie. Uczniowie prezentujący modę patriotyczną włożyli swój wkład
w obchody setnej rocznicy odzyskania niepodległości.
Zadanie 10
W ramach realizacji projektu został zorganizowany turniej wiedzy patriotycznej pt. Kocham Cię, Polsko”. Uczniowie mieli okazję podsumować i pogłębić wiadomości na temat własnego kraju i swojej miejscowości. Celem tego quizu było rozwijanie poczucia przynależności narodowej oraz wyrabianie szacunku do symboli narodowych. Dzieci zmierzyły się w wielu konkurencjach : rozwiązywały zagadki, składały obrazki z części, rozpoznawały flagę Polski wśród innych, zakodowały wiadomości o swoim województwie i miejscowości z wykorzystaniem maty do kodowania.
Zadanie 11
W trakcie realizacji projektu dzieci poznały wiele zabaw ludowych: „Mam chusteczkę haftowana”, „Jawor”, „Miała baba koguta”, „Ciuciubabka”, „Miotlarz” , „Różyczka”.
Scenariusz Akademii z okazji 100 Rocznicy Odzyskania Niepodległości pt ,,Wolność kocham i rozumiem”
Taniec przedszkolaków
Wspólny śpiew piosenki „Moja Ziemio ukochana”, „Listopadowa piosenka”
Recytacja wierszy: W. Bełzy „katechizm młodego Polaka”, Cz. Janczarskiego „Barwy ojczyste”

1. 
   Gela ,, Historia Polski”

Uczeń czyta:
Nasza historia liczy ponad tysiąc lat.
Polska w tym czasie przechodziła różne koleje losu. Okresy potęgi i wielkości przeplatane były wojnami, niewolą i upadkiem. Poświęcenie i miłość do Ojczyzny, uczyniły nas narodem, który posyłał na śmierć swych najlepszych synów w imię wolności i niezależności Polski.
Dzisiejsze widowisko poświęcamy im wszystkim.
Tym, którzy sprzeciwiali się rusyfikacji i germanizacji stając w obronie naszego ojczystego języka, tym co jęczeli pod pruskim butem i umęczeni ginęli w śniegach Sybiru, tym którzy brali udział w powstaniach i tułali się po świecie, tym Polakom, którym zawdzięczamy teraźniejszą wolność – bohaterom I i II wojny światowej oraz walczącym o godność robotnikom Poznania, Gdańska i Radomia. Oni wszyscy stoją u granic naszej Ojczyzny, dając świadectwo jej istnieniu, mówiąc:
„ A to Polska właśnie…”
Rec.
O Polsko, święte Twe imię
Po cichu i po kryjomu
Z trwogą za siebie i innych,
Szeptano w ojców mych domu.
Prawdziwe jakieś nieprawdy
Opowiadano o Tobie -
Mówiono, że jesteś święta,
Mówiono, że leżysz w grobie.
Uczeń czyta:
O realiach życia Polaków pod zaborami pisze m. in. Stefan Żeromski w ,,Syzyfowych pracach”. Owa pamiętna lekcja języka polskiego obudziła w chłopcach uśpiony dotąd patriotyzm, uświadomiła poczucie tożsamości narodowej i tego, jak łatwo poddawali się rusyfikacji. Wyrecytowana przez Zygiera "Reduta Ordona" Adama Mickiewicza wywołała u uczniów niechęć do zaborcy, żal oraz olbrzymie wzruszenie.
,,Jedni z nich słuchali wyprostowani, inni wstali z ławek i zbliżyli się do mówcy. Borowicz siedział zgarbiony i swoje rozpalone oczy wlepił w Zygiera. Dręczyło go złudzenie, że on to wszystko już niegdyś słyszał, że on to nawet gdzieś jakby własnym okiem widział. Gdy Zygier zaczął mówić, serce Marcina szarpnęło się nagle, jakby chciało wydrzeć się z piersi, ciałem jego potrząsało wewnętrzne łkanie. Ścisnął mocno zęby, żeby z krzykiem nie szlochać. Zdawało mu się, że nie wytrzyma, że skona z żalu.”
Sztetter siedział na swym miejscu wyprostowany. Powieki jego były jak zwykle przymknięte, tylko teraz, kiedy niekiedy wymykała się spod nich łza i płynęła po bladej twarzy.”
Film Reduta Ordona do 2;00
Rec.
Godność człowieka haniebnie się depcze
Na Ziemi zbolałej mych przodków,
Tyran krew ludzką łapczywie chłepce.
Podległe mu wszelkie środki.
Kraty żelazne zaćmiły nam słońce,
Dusze nam spętać gotowe.
Powietrze w mym kraju nieufne, cuchnące,
Zaborców swoista brzmi mowa.
Lud potępiony już padł na kolana,
Pochodnia mu więcej nie świeci.
Przyszłość stracona, krwawią wciąż rany,
O litość wzywają dzieci...
Wiara się chwieje płonącą tu świecą,
W porywie wiatrów szalonych
Ku niebu modły nieszczęsnych wciąż lecą,
Szukają nadziei straconej.
Uczeń czyta:
Motyw zrywu Polaków poprzez udział w powstaniu styczniowym odnajdziemy w powieści Elizy Orzeszkowej ,,Nad Niemnem”, w którym czytamy:
W głębi, pod ciemną kolumną kilku splecionych z sobą jodeł, słupem padającego od nich cienia okryty, wznosił się niewysoki pagórek, kształt podługowaty i łagodne stoki mający, niby wał, niby kurhan, widocznie kiedyś rękami ludzkimi usypany i jak cała ta polana niską, w nierówne kępy trawą obrosły.
Jan w milczeniu pagórek ten Justynie ukazał, ona też milcząc skinęła głową; wiedziała, że to zbiorowa mogiła.
- Ilu? - z cicha zapytała.
- Czterdziestu – odpowiedział.
Kiedy Jan i Justyna stanęli u mogiły, na której gdzieniegdzie bujały proste i wysokie łodygi kampanuli, , majace zda się tuż, tuz w delikatne dzwonki uderzyć, Jan z głową odkrytą stojąc z wolna wymówił:
Zupełnie jak w pieśni:
Chyba czarny kruk zakracze,
Czarna chmura dżdżem zapłacze..
Rec.
O, dzieci Polski rozszarpanej
Na wrogów uderzcie swych jak dawniej!...
Czy ojców czyny są już zapomniane?
Czy gaśnie pamięć o historii sławnej?
A może ręce wasze już osłabły
I oczy się zakryły mgłą?
Czy może stare polskie szable
Dla wnuków już za ciężkie są?
O, nie! Wszak stypy pogrzebowej
Nad grobem Polski nie nadszedł czas.
Krwi nie poskąpią jej synowie
I płomień w sercach ich nie zgasł.
Wrogości mrok już zapomniany,
Odwieczny skończył się nasz spór
I wszystkie nasze dawne rany
Ożywczej wody niechaj zmyje zdrój.
Uczeń czyta:
Niezwykłą miłość Polaków do ukochanej Patronki - Matki Boskiej Częstochowskiej opisał Henryk Sienkiewicz w ,,Potopie”, gdzie niezwykłą postacią był Ksiądz Kordecki, który:
,,znał polski naród. Wiedział, że ciało tego odrętwiałego olbrzyma można siec i szarpać, jak się podoba, ale jest jedno miejsce, w które nie wolno go ukłuć bezkarnie, bo zawyje z bólu i zerwie się do okropnej walki- a miejsce to zwie się Jasna Góra. (…)Wśród ponurej nocy dziejowej zjawił się słup ognisty. Wstał w narodzie ten, który duszy nie oszczędził. I oto widzimy go z tym krzyżem na murach, dygocących od huku dział, wśród świstu kul, wśród kłębu dymu, widzimy go w dzień i w nocy. Będzie on walczył z mocą wroga i ze słabością swoich z jednakim wytrwaniem, bez jednej skargi. Dopiero po zwycięstwie, gdy z ust wyrwie się ku niebu triumfalne Te Deum- rozszlocha się jego anielska pierś od wezbranej radości, a z oczu płyną mu potoki łez dziękczynnych…”
Film ,,Obrona Jasnej Góry”
Rec.
Wiem ja, bo mi o tem,
Mama powiedziała:
Żem dziecię tej ziemi,
Żem jest Polka mała.
I wiem, jak mi Polska,
Jest droga i miła,
Bom się w polskiej mowie,
Pacierza uczyła.
Bo mię polskie niwy
Chlebem swym karmiły;
Bo mię polskiej pieśni,
Skowronki uczyły.
Bo mię tam na niebie,
Strzeże Matka Boska,
Ta polska królowa,
Nasza Częstochowska.
Bo przy Bożym tronie,
Polscy święci stoją,
I co dzień się modlą,
Za ojczyznę moją.
Więc i ten paciorek,
Polskiego dziewczęcia,
Przyjm o wielki Boże,
W ojcowskie objęcia!
Bo on się z mej duszy,
Wyrywa jak łkanie:
"Ojczyznę kochaną,
racz nam wrócić Panie!"
Uczeń czyta:
Patriotyczny protest Stefana Żeromskiego przeciw uciskowi narodowemu, wyrażenie poczucia więzi z tradycją walki niepodległościowej odnajdziemy w krótkiej, ale jakże wymownej noweli ,,Rozdziobią nas kruki, wrony…”. Opowiadanie to stanowi dramatyczny w swym artystycznym wyrazie opis ostatnich chwil powstańca Szymona Winrycha…
„Dwu z nich odsadziło się natychmiast o kilkadziesiąt kroków i szybkim ruchem nastawiło lance poziomo. Skazany spojrzał na nich, gdy mieli ukłuć konie ostrogami, i zaraz, jak małe dziecko, zasłaniając głowę rękami, cichym, szczególnym głosem wymówił: - Nie zabijajcie mnie... Zerwali się w skok z miejsca zgodnym susem i wraz go przebili. Jeden ohydnie rozpłatał mu brzuch, a drugi złamał dekę piersiową. Trzeci ułan odjechał o kilkanaście kroków i gdy dwaj pierwsi, wyrwawszy lance i splunąwszy, usunęli się na bok, wziął na cel głowę powstańca. Pociągnął za cyngiel wtedy właśnie, gdy nieszczęsny zsunął się w bruzdę. Kula, przeszywszy czaszkę konia, zabiła go na miejscu.(…)
Tymczasem deszcz rzęsisty puścił się znowu i na małą chwilę ocucił powstańca. Powieki jego, zaciśnięte przez ból i popłoch śmiertelny, dźwignęły się i oczy po raz ostatni zobaczyły obłoki. Usta mu drgnęły i wymówiły do tych chmur szybko pędzących ostatnią myśl "...Odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom...". Wielka nadzieja nieśmiertelności ogarnęła umierającego, niby przestrzeń bez końca. Z tą nadzieją w sercu umarł.”
Rec:
Wstań, Polsko moja!
Uderz w czyn!
Idź znów przebojem w bój szalony!
Już płonie lont podziemnych min
– Krwawą godzinę biły dzwony
– Zerwane pęta! Uderz w czyn!
Wstań, Polsko moja!
Strząśnij proch!
Żałosne marzeń ucisz łkania!
Za Tobą zimny smutków loch
– Przed Tobą świty zmartwychwstania!...
Z anielskich skrzydeł strząśnij proch!
Wstań, Polsko moja!
W ogniach zórz
Nowe się szlaki krwawią Tobie!
O, lżej Ci będzie w gromach burz
Niźli w zawiędłych wspomnień grobie
– Wstań, Polsko moja, w blaskach zórz!
Sen o Polsce niepodległej,
Jak sakrament w sercach tlał,
Na fundament krwawe cegły,
Niósł jej Naród z polskich ciał.
A gdy krzyk dziś w niebo bije,
Od Bałtyku do Tatr grzmi,
To dlatego Polska żyje,
Że, Narodzie, żyjesz ty!
Film Kawałek historii Polski + czytanie narratora
Uczeń czyta:
Nie sposób nie wspomnieć o bohatersko walczących Polakach w czasie II wojny światowej, którzy byli zdolni do tak wielu poświęceń. Wojna ta pokazała jacy jesteśmy naprawdę, zdradziła nasze prawdziwe oblicze, oblicze narodu, który ceni swój honor- nawet jeśli kosztuje go to życie.
Kiedy się wypełniły dni
i przyszło zginąć latem,
prosto do nieba czwórkami szli
żołnierze z Westerplatte.
(A lato było piękne tego roku.)
I tak śpiewali: Ach, to nic,
że tak bolały rany,
bo jakże słodko teraz iść
na te niebiańskie polany.
(A na ziemi tego roku było tyle wrzosu na bukiety.)
W Gdańsku staliśmy tak jak mur,
gwiżdżąc na szwabską armatę,
teraz wznosimy się wśród chmur,
żołnierze z Westerplatte.
I ci, co dobry mają wzrok
i słuch, słyszeli pono,
jak dudnił w chmurach równy krok
Morskiego Batalionu.
I śpiew słyszano taki: -- By
słoneczny czas wyzyskać,
będziemy grzać się w ciepłe dni
na rajskich wrzosowiskach.
Lecz gdy wiatr zimny będzie dął
i smutek krążył światem,
w środek Warszawy spłyniemy w dół,
żołnierze z Westerplatte.
Pamiętaj: nie wolno ci zwątpić
W wolność, co przyjdzie, choćbyś padł.
Pamiętaj, że na ciebie patrzy
Ogromny i zdumiony świat
I wiedz, że krokiem w nędznym bucie
Jak pomnik dziś w historię wrastasz
I wiedz, że w sercu twoim bije
Uparte serce tego miasta
Choćby zawiodła wszelka pomoc,
Choć przyjdą dni głodu i moru;
Ale ostatniej stawki nie przegraliśmy
– stawki naszego honoru.
Film Ballada o rotmistrzu Pileckim
Rec:
Pioruny biły na dziejów zegarze
godzinę Twoją, o Polsko szczęśliwa -
pioruny kuły w Twych kajdan ogniwa,
że się rozpękły w płomiennym ich żarze...
Taką nam Ciebie wróżyli pieśniarze,
których Duch ogniem w wyżyny porywa,
że przyjdziesz ze krwi zrodzona - krwią żywa
- w szczęku oręża i w armat rozgwarze!
Taką nam byłaś w ojców obietnicy,
kleconej w długie zimowe wieczory
z ciemnych objawień dziada Wernyhory,
i w snach męczeńskich katorżnej ciemnicy,
i w snach poległych - w samotnym kurhanie -
w snach, którym jedno imię: Zmartwychwstanie!...
Uczeń czyta:
100 lat temu po ponad stuletniej niewoli wybiła upragniona dla Polaków godzina wolności. Jednak pamiętajmy, że musimy o nią dbać, gdyż nie jest darem otrzymanym na zawsze. Nie zapominajmy o przelanej krwi naszych przodków, którzy bez wahania poświęcili swe życie, by Polska w przyszłości była pięknym, sprawiedliwym
i przede wszystkim wolnym oraz niezależnym krajem.
Taniec z szarfami w wykonaniu dzieci ze świetlicy.
Realizowanie poszczególnych zadań tego projektu dostarczyło nam wiele satysfakcji, radości
i wzruszenia. Dziękujemy autorce projektu za wspaniałą inicjatywę.
Koordynatorzy projektu:
mgr Joanna Krztoń,
mgr Elżbieta Koniewicz,
mgr Magdalena Kawa – Szpala,
mgr Monika Kopeć
Szkoła Podstawowa im. Wojska Polskiego w Borku Starym
Borek Stary 67, 36-020 Tyczyn
e - mail placówki: szkola@intertele.pl
e - mail koordynatora: joanna.krzton@wp.pl