Realizacja zadań:

1. Zadanie nr 1

9 listopada o godz. 11.11 wszyscy uczniowie naszej szkoły uroczyście odśpiewalihymn Polski.
2.Zadanie nr 3
9 listopadaspołeczność szkoły uczestniczyła w apelu z okazji odzyskania niepodległości.
3.Zadanie nr 4
Podczas apeluz okazji odzyskania niepodległości odśpiewano kilka pieśni patriotycznych, ponadto uczniowie kl.2a wraz z wychowawczynią przygotowali piosenkę pt. „Pałacyk Michla”.
4.Zadanie nr 6
21 listopada uczniowie najmłodszych klas(I-III) mieli okazję zaprezentować swój talent recytatorski, uczestnicząc w konkursie recytatorskimo tematyce patriotycznej.
5.Zadanie nr 7
Od początku listopada w naszej szkole zostały wyeksponowane kąciki o tematyce patriotycznej. Uczniowie wykonali przepiękne plakaty, które zostały umieszczone na sztalugach.
6.Zadanie nr 8
Na zajęciach plastycznych kl.2a została zapoznana z informacjami na temat stroju ludowego, a następnie wykonała taki strój.
7.Zadanie nr 9
Podczas zajęć świetlicowych dzieci brały udział w różnych zabawach ludowych np. „Stary niedźwiedź mocno śpi” czy„Mam chusteczkę haftowaną”.
8.Zadanie nr 10
Noc w szkole to okazja, aby przygotować i spróbować potraw regionalnych.Podczas takich zajęć klasa IIID przygotowała wielkopolski przysmak czyli „gzik z pyrkiem”.
PRZEPIS NA „GZIKĘ”
Składniki

• ser biały, ilość wg uznania
• mleko lub śmietana, ilość taka by rozrzedzić trochę ser
• cebula, 1-2
• pieprz, sól, do smaku
• ziemniaki ugotowane w łupinach lub obrane, wg uznania i ilości osób

Przygotowanie
Ser rozgnieść z mlekiem lub śmietaną, tak by powstała gęsta masa. Cebulę pokroić w drobną kostkę, dodać do sera i dokładnie wymieszać. Doprawić pieprzem i solą. Podawać z ugotowanymi ziemniakami .
9.Zadanie nr 11
Uczniowie klas 7 przygotowali prezentacje o swojej Małej Ojczyźnie, Ostrzeszowie.
10.Zadanie nr 12
Uczniowie kl. 3D wysłalikartkę pocztową ze zdjęciem Ostrzeszowa do pani Ludmiły Fabiszewskiej.
11.Uczniowie kl.IIIB uczestniczyli w wycieczce po swojej Małej Ojczyźnie. Tym samym mieli okazję poznać historię zabytków mijanych codziennie po drodze do szkoły.
SCENARIUSZ UROCZYSTOŚCI Z OKAZJI 11 LISTOPADA
„Ojczyzno moja”
Ojczyzno moja! W życiu tyle razy
Pytałem serca, gdzie Cię szukać trzeba?
Najczęściej były to umarłe głazy
Albo tęsknota do twojego nieba,
Co takie mgliste i z chmurą na czole
Dzisiaj nie pytać, odpowiadać wolę:
Ojczyzna nasza to nasz dom rodzinny,
Który kochamy - choć jest bez nas inny.
N. I: Pytać o Ojczyznę - to pytać o drzewo, ptaka, łąki, miasta i ludzi. Walczyć o wolność to zdobywać dla siebie i innych - promyk słońca, kroplę deszczu, pierwszą gwiazdkę na Wigilię. Kochać kraj rodzinny to wstać rano, modlić się, płakać i śmiać, a kiedy przyjdzie czas, czas próby i rachunku, nie żałować krwi, potu i serca. Mieć nadzieję to z odwagą mówić o tym, co boli, czego żal, co kochasz, co tracisz, co myślisz...
N. II: Rok 1795 - tragiczny rok w naszej historii. To trzeci, ostatni rozbiór Polski, którego dokonali nasi sąsiedzi: Rosja, Prusy i Austria. Polska zniknęła z mapy świata. Nie zginęli jednak Polacy, którzy przez przeszło sto lat walczyli o odzyskanie ojczyzny.
Na malowanym widzieli ją płótnie,
z posągów jeno i pieśni ją znali,
martwe przysięgi i hołdy składali,
godziny przyjścia jej wzywając smutnie....
A kiedy zeszła ku nim w szczęku stali,
krwią szafująca hojnie i rozrzutnie,
tedy się żywej przelękli okrutnie
i cudu tęsknot swoich nie poznali...!
N. II: Nie mieliśmy państwa, lecz stworzyliśmy polskie wojsko na obcej ziemi, we Włoszech, u boku Napoleona, który walczył z naszymi zaborcami.
Generał Dąbrowski
bohater wielbiony
wiódł do Polski z ziemi włoskiej
waleczne legiony.
Wiekopomna chwała nad wodzem płonęła
i piosenka nad nim brzmiała,
„Jeszcze nie zginęła”.
N. II: Rok 1830 na nowo rozpalił nadzieje Polaków. W noc listopadową ruszyli młodzi pod wodzą Piotra Wysokiego do boju. Był to początek powstania listopadowego.
Grochów, bitwa taka sławna,
dużo o niej wierszy,
dawne dzieje, chwała dawna,
rok trzydziesty pierwszy.
Spojrzyj w przeszłość, patrz Polaku,
w dziadów swych wspaniałych:
Jak to pędzi do ataku pułk ułanów białych.
N. II: W roku 1863 wybuchło największe z powstań narodowych - powstanie styczniowe. I chociaż jeden z naszych największych wrogów powiadał: „Bijcie Polaków, by ich ochota do życia odeszła”, nie przestraszyli się nasi dziadowie, lecz ruszyli do walki.
Lecą liście z drzewa
co wyrosło wolne,
z nad mogiły śpiewa
jakieś ptaszę polne.
Nie było, nie było
Polsko - dobra Tobie!
Wszystko się prześniło
a twe dzieci w grobie.
N.I: I tak nieszczęśliwie kończy się kolejna walka Polaków.
Tyle lat walczono o naszą wolność, tylu Polaków oddało jej swe najlepsze uczynki. My Polacy, możemy się kłócić, spierać, targować i złościć - jednak, gdy wzywa nas kraj, wtedy jesteśmy narodem twardym i upartym, w jednym szeregu stojącym po stronie wolności, sprawiedliwości i prawdy.
Dziś nie musimy walczyć i strzelać, dziś nie musimy oddawać swego życia, lecz pamiętajmy tych wszystkich, którzy nie szczędzili Ojczyźnie tego, co dla ludzi najcenniejsze, którzy wszystko, co najlepsze złożyli u stop Matki - Ojczyzny.
Jak trudno zapomnieć o swoim kraju. Jak boli rozłąka z nim, jak ciężko być z dala od znajomych twarzy, strumyków, gór i rzek. Jak dobrze wracać do Ojczyzny jak do ukochanej Matki.
Do kraju tego, gdzie kruszynę chleba
Podnoszą z ziemi przez uszanowanie
Dla darów nieba.....
Tęskno mi, Panie....
Do kraju tego, gdzie winą jest dużą
Popsować gniazdo na gruszy bocianie,
Bo wszystkim służą...
Tęskno mi, Panie...
Do kraju tego, gdzie pierwsze ukłony
Są - jak odwieczne Chrystusa wyznanie:
„Bądź pochwalony!”
Tęskno mi, Panie...
Tęskno mi jeszcze i do rzeczy innej,
Której już nie wiem, gdzie leży mieszkanie
Równie niewinnej...
Tęskno mi, Panie...
N.II: Trzeba było czekać pół wieku na kolejną możliwość podjęcia walki o wolność. Wybuch I wojny światowej stworzył tę szansę, a Polacy potrafili ją wykorzystać. Tragedią było to, że musieli walczyć w obcych wojskach. Ci, co żyli pod panowaniem rosyjskim, walczyli po stronie rosyjskiej, ci pod zaborem niemieckim, walczyli po stronie niemieckiej. To była straszna, bratobójcza walka.
Las płacze, ziemia płacze,
w płomieniach stanął świat.
A ty wciąż mówisz do mnie:
To ja, twój brat...Twój brat.
O nie myśl o mnie bracie
w śmiertelny idąc bój,
I w ogniu moich strzałów,
jak rycerz mężnie stój.
Bo wciąż na jawie widzę
i co noc mi się śni,
że ta co nie zginęła
wyrośnie z naszej krwi.
nagranie: „Wojenko, wojenko”
N.I: Jest rok 1918. Polacy walczą w całej Europie, pod wieloma sztandarami i wieloma rozkazami. Łączy ich mundur, orzeł i wiara. Wiara i nadzieja w zwycięstwo, w wolną i niezawisłą Polskę.
N.II: I nadszedł dzień oczekiwany od wielu lat - 11 listopada 1918 roku. Niemcy podpisały kapitulację. Koniec wojny! Mamy wolną Polskę!
Polsko, nie jesteś ty już niewolnicą!
Łańcuch twych kajdan stał się tym łańcuchem,
na którym z lochu, co był twą stolicą lat sto,
swym własnym dźwignęłaś się duchem.
nagranie: hymn państwowy
N.I: Mówimy Ojczyzna, wolność, niepodległość, odwaga, braterstwo, poświęcenie, hołd.... Cóż znaczą dziś te słowa? Kto ma nas nauczyć je rozumieć i nadawać im nowego znaczenia? Wiemy, my młodzi, musimy czerpać z doświadczeń naszych rodziców, nauczycieli i wychowawców.
Chcemy, aby Wasze słowa i czyny nauczyły nas pracować dla kraju i jego mieszkańców. A Wy chciejcie dać nam przykład jak być użytecznym, potrzebnym i przydatnym. Miejcie w sobie tyle wytrwałości, aby móc siać mądrość, prawdę i sprawiedliwość...
nagranie: „Marsz Pierwszej Brygady”
N.I: Nadszedł nowy wiek. Zmienia się świat, Europa i Polska. Nam młodym dano szansę żyć w nowych, lepszych czasach. Czujemy na sobie odpowiedzialność za losy kraju i świata, za losy nasze i naszych bliskich. Wiemy, że będziemy żyć tak jak każde pokolenie, że będziemy kowalami losu własnego i losu tych, co przyjdą po nas. Tacy jak my będą budować nowy świat, świat dla Was i dla nas.
My dziś żyjący dzięki naszym przodkom możemy w pełni docenić wolność i niepodległość Ojczyzny. Jesteśmy im wdzięczni za spokojne domy, za spokojne sny i pamiętamy o ich wielkim darze jaki złożyli na ołtarzu Ojczyzny i wierzymy, że nasze życie, praca, poświęcenie będzie choćby częścią długu jaki musimy wobec nich spłacić. Nie możemy i nie chcemy zapomnieć o Powstaniu Styczniowym, Listopadowym i Wielkopolskim, o wojnach światowych, o roku 1956, nie zapominamy roku 1970 i 1980, stanu wojennego i okrągłego stołu. Pamiętamy i obiecujemy pamiętać zawsze.
nagranie: „Rota”
By dzień każdy,
co się rodzi jak pisklę,
frunął do słońca i śpiewał...
By sad każdy
rodził zdrowe owoce,
a burze omijały drzewa...
Tego życzymy rodzinnym wsiom...
By dom każdy
co wyrasta ku niebu,
świecił źrenicami okien,
by gołębie
zasypiały spokojnie
w załomach wież pod obłokiem...
Tego życzymy rodzinnym miastom...
By dzień każdy
na słonecznych zegarach
odliczał swoje godziny,
by noc każda
pogodnymi gwiazdami
lśniła nad nami, gdy śpimy...
Tego życzymy Ci, Polsko!
Dziękujemy za możliwość udziału w projekcie!
Szkoła Podstawowa nr 1 im. Henryka Sienkiewicza w Ostrzeszowie ul. Łąkowa 1 63-500 Ostrzeszów
sp1ostrzeszow@interia.pl
opiekunowie:
Katarzyna Wyryma-Majdzińska
Alicja Działak
Magdalena Karkoszka