Każdego roku we wrześniu trzylatki po raz pierwszy przekraczają progi naszego przedszkola i stanowi to nie lada wyzwanie zarówno dla dziecka, jego rodziców jak i całego personelu przedszkola. Co roku pracownicy zwłaszcza najmłodszej grupy z niepokojem myślą „Czy szybko uda im się oswoić dzieci z nową sytuacją?” Przygotowanie dziecka do rozstania z rodzicami i pobytu w przedszkolu to zadanie bardzo trudne i zarazem ważne. Wymaga wielu przemyśleń ze strony nauczycieli i obsługi, oraz dużego zaangażowania ze strony rodziców. Okres adaptacyjny jest przecież procesem osobistego rozwoju, w którym każde dziecko rozwija się samodzielnie. My dorośli – rodzice i nauczyciele mamy go w tym wspomóc, pamiętając o tym, że etap „konfliktu” jest nieodzowną częścią tej sytuacji.
U dzieci 3-letnich mamy do czynienia z szeregiem czynników utrudniających rozpoczynanie edukacji przedszkolnej tj.

- zdenerwowanie rodzica i jego przeżycia związane z oddaniem dziecka do przedszkola;

- brak zaufania do personelu przedszkolnego,

- trudności w nawiązaniu kontaktu z personelem i grupą rówieśników;

- poznanie otoczenia przedszkolnego i opanowanie nowej przedszkolnej przestrzeni;

- poznanie funkcji pomieszczeń i sposobów korzystania ze znajdujących się tam urządzeń( zwłaszcza ubikacja, łazienka i szatnia);

- poznanie organizacji dnia w przedszkolu i związaną z tym orientacją czasową;

- przyswojenie wymagań dotyczących współżycia w grupie.

Dzięki wspaniałej współpracy, zaangażowaniu rodziców, personelu przedszkola, oraz wzajemnej korelacji obu stron , już w pierwszym miesiącu pobytu w przedszkolu widać było uśmiechnięte i radosne buzie. My również odetchnęliśmy z ulgą, wiedząc, że poczynione przez nas działania mają sens i dają oczekiwane rezultaty.

mgr Iwona Pliszko

mgr Jadwiga Kowalczyk