Niezwykłe spotkanie
Wpis sprawdzony przez moderatora
W dniu 5 października 2009r. do naszego Przedszkola zawitał niezwykły gość – Prof. Jan Miodek – językoznawca, profesor Uniwersytetu Wrocławskiego, popularyzator wiedzy o języku, znany Wrocławianin, autor ciekawych audycji telewizyjnych. My pracownicy mieliśmy tremę, by nie popełnić gafy „Językowej”, ale powitanie wypadło bardzo dostojnie i już pierwsze kontakty stopiły wszelki dystans.
Celem spotkania było promowanie czytelnictwa u dzieci. Od początku nasza placówka bierze udział w akcji: „Cały Wrocław czyta dzieciom”. Jest to jedna z bardziej atrakcyjnych akcji promowanych przez WCDN. Pozyskujemy do promowania czytelnictwa wśród dzieci popularne osoby, aby w ten sposób jeszcze bardziej zainteresować dzieci i rodziców słowem czytanym.
Bajki czytali politycy, aktorzy, rodzice, dziadkowie, tym razem Wielki językoznawca, naukowiec. Dzieci podczas spotkania nie odczuwali ważności i dostojności gościa, choć z ogromnym zaciekawieniem się przyglądali.
Profesor przedstawił się dzieciom imieniem i nazwiskiem, otrzymał gromkie brawa, natomiast Hania, stwierdziła, że „Miodek wytwarzają pszczółki”, z czego pan Profesor bardzo się cieszył. Pani Dyrektor zachęciła dzieci do zadawania pytań, jedno z ciekawszych brzmiało: Paweł (5 lat): „Jakie bajki czytał lub lubił słuchać w dzieciństwie… Pan Profesor stwierdził, że nie lubił słuchać bajek, bo one z reguły były smutne, przytoczył przykład smutnej bajki: „O Krasnoludkach i sierotce Marysi”… i powiedział, że dziadek czytał mu „Pana Tadeusza”, którego On bardzo chętnie słuchał.
Dzieci na ten dzień wybrały bajkę Tony Wolfa „Leśny Ludek i Skrzatek”, bajka kolorowa, wesoła i bardzo atrakcyjna dla dzieci. Pan Prof. przeczytał 4-ry części, z których każda stanowiła odrębne opowiadanie. Dzieci wysłuchały i chętnie rozmawiały z gościem informując Go jakimi zabawkami lubią się bawić, co mają atrakcyjnego w domu.
Dzieci pytały czy i komu czyta książki teraz Pan Profesor? Dowiedzieliśmy się, że czyta swojemu 4-ro letniemu wnukowi, ale również bajki bardziej „poważne”.
Spotkanie trwało ok. 1 godziny i może trwało by dłużej, bo wszystkie dzieci chciały się pochwalić czymś ciekawym, nie zawsze związanym z tematem czytelnictwa, ale harmonogram pracy obu stron nie pozwolił na dłuższe spotkanie.
Dzieci podziękowały Panu Profesorowi upominkiem oraz bukietem kwiatów, czym sprawiły gościowi ogromną przyjemność. Spotkanie było niezwykle ciepłe i przyjemne.
Halina Rączka
