W środę 29.04 w trakcie tygodnia „Polska - moja ojczyzna”, który przygotowywał nas do obchodów Rocznicy wejścia Polski do Unii Europejskiej, Święta Flagi oraz Rocznicy uchwalenia Konstytucji 3 maja postanowiłam zapoznać dzieci z jedną z wizytówek naszego kraju -strojami ludowymi. Są piękne, barwne, starannie dopracowane w najdrobniejszym szczególe, a ich wygląd uzależniony był od regionu z którego pochodził. Sto lat temu podchodzono do nich z ogromnym szacunkiem, a ubierane były wyłącznie na wyjątkowe okazje. Z roku na rok coraz trudniej spotkać kogoś, kto posiadałby taki strój, a eksponaty można zobaczyć jedynie w muzeum.
Postanowiłam sama odświezyć i pogłębić swoją wiedzę w tym zagadnieniu podczas przygotowywania się do tych zajęć, a bardzo pomocna okazała się strona http://www.polalech.pl/ , na którą natknęłam się przypadkowo, przeglądając strony w internecie.
Zajęcia rozpoczęłam od prezentacji multimedialnej, w której zawarłam zdjęcia różnych strojów ludowych, dokładny ich opis oraz zaznaczony na mapie region Polski, z którego pochodzą. Dzieci były pod ogromnym wrażeniem kolorów, wielości i różnorodności. Zarazem śmieszyły nowe nazwy takie jak wiksówki (czarne pantofelki w kobiecym stroju kaszubskim), portki (spodnie w cienkie czerwone/ różowe pionowe prążki w męskim stroju krakowskim), czy czółko (nakrycie głowy w kobiecym stroju kurpiowskim).
Wśród dziewczynek największe wrażenie wzbudził żywiecki kobiecy strój ludowy, który przypominał swoim wyglądem suknię ślubną. U chłopców podziw wywołał męski strój krakowski- głównie krakuska oraz podhalański- tu przede wszystkim cucha i szeroki pas.
Po prezentacji nadszedł czas na zabawę w małych projektantów- każdy Promyczek miał okazję ubrać Lecha i Polę. To zadanie bardzo spodobało się czterolatkom, ponieważ samemu można było wybrać i zaprojektować strój dla swojego bohatera- co jednak najważniejsze ćwiczyliśmy swoją pamięć i nazwy strojów.
Doskonałą zabawą, w trakcie której ćwiczyliśmy pamięć, spostrzegawczość i koncentrację, były memory. Pod kartonikami ukryte były pary poznanych wcześniej strojów ludowych. Dzieci z entuzjazmem odkrywały kolejny kartonik, a tym, którym udało się odkryć parę tych samych obrazków rozbrzmiewały gromkie brawa.
Na zakończenie zajęć przypomniałam Promyczkom, że każdy z nas ubiera się inaczej- zakładamy koszule, t- shirty, spodnie, spódnice, sukienki, eleganckie, dresowe, jedno- lub wielokolorowe. Strój i styl najczęściej wynika z naszego statusu społecznego, kultury w jakiej zostaliśmy wychowani oraz zamożności, ale zawsze powinniśmy być tolerancyjni wobec siebie i nigdy nie należy wyśmiewać się ze sposobu ubierania innych.