Witam serdecznie,
przystępując do projektu pomyślałam, że to świetna propozycja zabawy i integracji! Jestem nauczycielem prowadzącym grupę trzylatków i skorzystałam z dwóch zamieszczonych na stronie www scenariuszy. Pierwszy to ten, który ukazał się w lutowym numerze "Bliżej Przedszkola", a drugi to "Grzeczne Słowa" Karoliny Gawlik (zbieżność nazwisk przypadkowa :) . Poczyniłam pewne modernizacje dostosowane do swojej grupy. Po prostu wiem, że moje maluchy uwielbiają kiedy wprowadza się je w magiczny świat. A zatem na początku - jeszcze przed śniadaniem, przeczytaliśmy sobie wiersz pt. "Zaczarowane słowa" Justyny Niedbała. Po śniadaniu i chwili na zabawie swobodnej, rozpoczęliśmy zabawę ruchową. Przy muzyce ze szkolenia Batti Strauss "Fiesta Aymara" dzieci biegały po sali. Na słowo dziękuję dobieraliśmy się w pary i trzymaliśmy się za ręce. Na słowo przepraszam dobieraliśmy się w pary i przytulaliśmy. Trzecie słowo mogłoby wprowadzić zamęt w takiej zabawię więc ze słowa proszę zrezygnowałam:) Następnie usiedliśmy i tak jak w scenariuszu rozmawialiśmy o obrazkach z pomocy dydaktycznych. Dzięki wcześniejszemu poznaniu swoich imion metodą globalnego czytania skorzystałam z tego i tu, i zaprezentowałam dzieciom te trzy słowa w formie pisanej. Musieli dopasować je do obrazków o których wcześniej była mowa. Zabawę ruchową z kolorowymi chustkami zastąpiłam widocznymi na zdjęciu patyczkami z krepiną. Świetnie sprawdzają się także podczas występów i tańców. Pracę plastyczną dzieci wykonywały następnego dnia. Kończąc cały temat dzieci musiały pokonać tor przeszkód ułożony z klocków gimnastycznych. Po drodze dzieci powinny poprosić o pomoc naszą pomoc i podziękować jej za to. Po wyprawie dzieci otrzymywały medale naklejki i z uśmiechniętymi buziami wracaliśmy do sali przedszkolnej. Rozbicie tego na dwa dni w grupie maluszków takiej jak moja wydaje mi się rozwiązaniem optymalnym. Pod koniec tygodnia dzieci ułożyły bajkę przed leżakowaniem, która miała zawierać w sobie te trzy magiczne słowa. Bajkę prezentuję poniżej:

„Dawno dawno temu, za górami i za lasami mieszkała księżniczka Zuzia. Mieszkała ona w zamku z osiołkiem i kotkiem. Kot mieszkał obok zamku w wielkim domu i miał na imię Baba. Kiedy pewnego razu kotek bawił się z księżniczką Zuzią w ogrodzie zobaczył myszkę i pobiegł za nią. Biegł za nią strasznie długo i przeskoczył zamkowy mur. Kiedy zobaczył, że jest tak daleko od domku to bardzo się zmartwił. Szedł długo i zobaczył inny zamek. Postanowił tam wejść i zobaczyć kto w nim mieszka. Okazało się, że zamek należy do różowych owieczek. Baba podbiegł do jednej z nich:

- Przepraszam, pomożesz mi?

- Tak, słucham.

- Zgubiłem się i nie wiem gdzie jest mój domek. Wiesz może gdzie jest zamek księżniczki Zuzi?

- Niestety nie wiem, ale w zamku mieszka Bohater i on Ci na pewno powie. Idź do niebieskiego domu.

- Dziękuję! – powiedział Baba i pobiegł do niebieskiego domku.

Bohater wiedział gdzie mieszka księżniczka Zuzia i uratował Babę. Baba podziękował mu za pomoc i zaprosił do wspólnej zabawy.”

Koniec.