Tym razem nasza Bajeczna Księga powędrowała do pięcioletniej Helenki, która wraz z mamą wymyśliła dalsze przygody Zuzi.
Cudowny dzień, spędzony z przyjaciółmi, w Leśnej Krainie Zabaw i nad wodospadem dobiegał końca. Ola, Kacper, Kornelia, Tymek oraz Zuzia rozeszli się do swoich domków. Następnego ranka, ciche stukanie kropelek deszczu, obudziło Zuzię. Kiedy otworzyła oczy i wyjrzała przez malutkie okienko, ujrzała śliczną tęczę. Muszę odnaleźć jej początek – cichutko powiedziała do siebie. Szybko zjadła śniadanko. Popiła je, pyszną jak zawsze ranną rosą, opowiedziała o swoim pomyśle mamie i wybiegła w poszukiwaniu tęczy. Nie wiedziała jednak w którą stronę musi się udać. Czy tam gdzie słońce wschodzi, czy tam gdzie zachodzi? Wtedy spotkała Kacperka. Zapytała go czy nie zna drogi. Konik polny po dłuższym namyśle powiedział, że widział tęczę, między tymi kwitnącymi jabłoniami. Biedroneczka przeszła cały ogród, potem błotnistą drogę, weszła do kolejnego ogrodu, wędrowała przez pole, aż wreszcie dotarła do lasu, ale nigdzie nie było śladu tęczy. Zuzia była zmęczona i chciało się jej płakać, bo wśród ogromnych drzew czuła się zupełnie zagubiona. Postanowiła wrócić na pole i odpocząć w promieniach słońca. I wtedy zaczął padać deszcz. Zuzia rozejrzała się dookoła w poszukiwaniu schronienia. Spojrzała w górę i nagle na niebie pojawiła się tęcza! Biedronka wpatrywała się w nią jak zaczarowana. I wtedy ze zdumieniem spostrzegła, że tęcza zaczyna się tam daleko, w jej ogrodzie. Nie rozumiał , dlaczego tęcza zaczyna się tam, skąd przyszła, ponieważ wcześniej jej tam nie było. Nagle przy niej pojawiła się polna myszka, która powiedziała że też nie rozumie, dlaczego tęcza zaczyna się daleko, ale razem z Zuzią przysiadły na pieńku, by podziwiać barwy tęczy.