Plastyka w wychowaniu przedszkolnym jest nieodłącznym elementem, dzięki któremu rozwój dziecka przebiega w sposób prawidłowy. Każdy nauczyciel ma za zadanie - poprzez prace plastyczne wykonywane podczas zajęć - rozwijać zarówno wyobraźnię swoich wychowanków, jak i ćwiczyć mięśnie rąk oraz sprawność palców. W niektórych placówkach prowadzone są także zajęcia dodatkowe, na których dzieci mają możliwość zapoznania się z różnymi nietypowymi technikami plastycznymi. Często zajęcia te są tylko dla wybranych dzieci, ponieważ są one dodatkowo płatne. U nas w Przedszkolu Prywatnym „Kornelówka”  w Łodzi, każde dziecko ma możliwość uczestniczenia w takiej formie zajęć ze względu na to, ze mieszczą się one w czesnym. Każda z nas stara się by to, co tworzą dzieci było wyjątkowe, wykonane przez nie same, nie zaś przez dorosłego.
Od kilku lat jesteśmy jako placówka organizatorami konkursu „Mama mój przyjaciel”. Jest on skierowany do dzieci w wieku od 3 do 6 lat. Z roku na rok staramy się choć trochę zmieniać zasady naboru prac. Prosimy o same portrety mam, o prace, na których będą dzieci wraz ze swoimi rodzicielkami, ukazujące jak wspólnie można spędzić czas wolny. Były też lata, gdzie ograniczyłyśmy się do wymagań dotyczących tylko formatu pracy lub techniki, jaką miały zostać one wykonane. Tak naprawdę zawsze jednak zwracałyśmy uwagę podczas przyznawania nagród na to, czy praca była wykonana faktycznie przez dziecko, czy też była duża ingerencja nauczyciela podczas jej wykonywania. Wiadomo, że czasami dziecko nie ma pomysłu na daną pracę i w takiej sytuacji my jesteśmy zobligowane do tego, by je naprowadzić i wspomóc poprzez dostarczenie odpowiednich materiałów lub podsunięcie ciekawego pomysłu. Z przykrością stwierdzam jednak, że wielu nauczycieli kieruje się zupełnie innymi zasadami. Ewidentnie widać, że niektóre prace są rysowane przez osoby dorosłe. Zapytacie może, jak można je rozpoznać i skąd wiemy, że dziecko nie jest aż tak bardzo zdolne, żeby samo mogło namalować tak piękny portret czy perfekcyjnie wyciąć dane elementy? Myślę, że każdy wychowawca, który pracuje od wielu lat w wychowaniu przedszkolnym, jest w stanie określić przez kogo dana praca został wykonana. Miałyśmy w grupach różne dzieci mniej i bardziej zdolne, widziałyśmy wiele prac, bo tworzone są one u nas na co dzień -  jak mam nadzieję, w każdej placówce. Wychwycenie talentu nie jest trudne, tak jak i rozpoznanie tego, że dziecko ma trudności zarówno podczas operowania kredką czy innym narzędziem kreślarskim, czy z samym tworzeniem i planowaniem danej pracy.
Zachęcam Was serdecznie do przemyślenia, czy warto w celu zdobycia potwierdzenia udziału w konkursie lub dołożenia dyplomu za nagrodzony konkurs, robić  prace za swoich podopiecznych. Dzieci oglądając daną prace są w stanie powiedzieć, co zrobiły one, a co dołożył od siebie wychowawca. Pamiętajcie, że czasem gorszy w Waszych oczach rysunek jest wiele więcej wart niż "podrasowana" praca. Bądźcie ze sobą szczere, a także myślcie o tych dzieciach. One będą tworzyły dłużej niż Wy, ale stworzą coś co niekiedy ma moc zaskoczenia. Kierujcie, naprowadzajcie, ale dajcie im tworzyć i przyjąć nagrodę za wykonaną przez nie pracę. Niechaj to będzie ich własny sukces pod Waszym kierunkiem.

Beata Szokalewicz-Popa