12.10.2012

„Kiszenie kapusty" prezentuje sposób wykonywania czynności użytecznych, które były połączone ze sposobem spędzenia wolnego czasu na dawnej wsi podlaskiej. Naszym gościem była pani Ewa Mitowska i jej mąż, którzy prowadzą gospodarstwo agroturystyczne w pobliskiej miejscowości. Maluchy z Zembrowa poznały tym razem ginące czynności związane z życiem społecznym na wsi w okresie późnej jesieni.
Kiszenie kapusty musiało być wykonane do końca października, gdyż później kapusta mogłaby się zepsuć, a nie ukisić. Czas wypełniony pracą umilały nam, tak jak dawniej bywało, przyśpiewki, dziękując rodzicom za wspólne śpiewanie, melodie ludowe oraz dialogi z życia dawnej wsi wykonywane przeze mnie i panią Ewę. Dzieci w ten sposób mogły bliżej poznać to, o czym i jak mówiono dawniej oraz ginące czynności związane z życiem społecznym.
Po zebraniu główek kapusty z pola przez dzieci pan Wojtek obrał kapustę z brudnych i uszkodzonych liści. Potem wspólnie z żoną usuwali tzw. „głąby”, które dzieci chętnie zjadały. Kroiliśmy główki na pół i drobno szatkowaliśmy. Kiedy kapusta była już pokrojona przyprawiliśmy ją do smaku. Dzieci pomagały ją ubijać w glinianym garnku.
Dziękuję mamusiom Wiktorii oraz Karolinki i Nikoli za pomoc w zajęciu, wykazanie ogromnego zaangażowania w śpiew oraz założenie ludowych elementów stroju.