Każdy z nas w przedszkolu obchodzi urodziny i temu się wcale nie dziwimy. Od rana na Solenizanta czekamy i koronę z kwiatów na głowę zakładamy. Potem na tronie (Solenizant) z gracją siada, bo tak w tym dniu przecież wypada. A my jak mróweczki pracujemy, stoliki na „mała gościnę” przygotowujemy. Na nim słodkości ustawiamy, które potem wspólnie zjadamy. Nim jednak ta chwila nastanie, Solenizantowi wyrażamy nasze uznanie. Tak więc: 100 lat mu śpiewamy i do góry podrzucamy, urodzinowe życzenia składamy, potem idziemy w tany, piękne wierszyki mówimy i piosenki wspólnie nucimy. konkursy wspólnie wymyślamy i bardzo dużo się uśmiechamy. A kiedy już do stołu siadamy, pysznym tortem się zajadamy. Bo chcecie wierzcie lub nie wierzcie w tym dniu Solenizant najważniejszy w mieście.

I my na Urodzinach byłyśmy i Solenizantów do góry podrzucałyśmy.

Jolanta Szkutnik, Mariola Malkiewicz