Baśnie mają wiele wartości wychowawczych i poznawczych. Najsilniej jednak oddziałują one na sferę emocjonalną dziecka. M. Tyszkowa[1] zwraca uwagę na ogromną rolę baśni w wychowaniu moralnym dziecka, nigdzie bowiem tak dobitnie jak w baśni nie jest postawiony problem dobra i zła.

„Baśń, sprawiając dziecku przyjemność, dostarcza mu objaśnień dotyczących jego psychiki i wspiera rozwój dziecięcej osobowości. Przekazuje ona swe sensy na tak wielu poziomach i wzbogaca życie dziecka na tyle sposobów, że żadna książka nie jest w stanie zdać z tego w pełni sprawy. (…) Baśń jest czymś jedynym i swoistym nie tylko pośród form literackich; jest to jedyny wytwór sztuki tak całkowicie zrozumiały dla dziecka.”[2] Baśń i fantastyka są treścią literacką i formą literacką wciąż młodą, wciąż żywą, wciąż budzącą emocje, najwartościowsze refleksje i odruchy, a więc wciąż nieodzowną. Dla kogo? – dla DZIECKA.

Mając powyższe na uwadze dzieci z naszego przedszkola często oglądają baśnie w wykonaniu profesjonalnych aktorów. 21.10.10r. oglądały baśń „Żabi król”, która dostarczyła im wielu wrażeń estetycznych i przekonała, że dobro zawsze zwycięża nad złem.

A więc „szanujcie baśń, zważywszy, jak dostojnego jest rodu i jak długą odbyła wędrówkę, zanim jej miłość ludzka nie przemieniła i nie przystosowała do użytku dziecięcego. (…) Nie wyrzekajcie się baśni za cenę wygód codziennego życia, nie pozwólcie cudów baśniowych – symbolu marzenia i tęsknoty – podporządkować zwycięstwu techniki.”[3]

[1] M. Tyszkowa, Rola kultury w rozwoju psychicznym jednostki (w:) Psychologia rozwoju człowieka, M. Przetacznik – Gierowska, M. Tyszkowa, Warszawa 1996, t. I.

[2] B. Bettelheim, Cudowne i pożyteczne. O znaczeniach i wartościach baśni, Warszawa 1985, t. I, s. 52-53.

[3] S. Wortman, Baśń w literaturze i życiu dziecka. Co i jak opowiadać?, Warszawa 1958, s.191.