„Tańcząca Mandala” to warsztaty adresowane do nauczycieli, terapeutów i specjalistów pracujących z dziećmi, a także osób chcących odkryć w sobie lub w innych nowe możliwości wyrażania emocji poprzez ekspresję plastyczną oraz kreatywny taniec i ruch.
Twórcze warsztaty zorganizowane przez Mazowieckie Samorządowe Centrum Doskonalenia Nauczycieli – Wydział w Ciechanowie przy współpracy z firmą KINED, odbyły się w dniach 1 – 3 III 2010r. w Miejskim Przedszkolu nr 6 w Ciechanowie. Przeprowadziła je Joanna Zwoleńska – pedagog, choreoterapeuta i instruktor m.in. w zakresie Kinezjologii Edukacyjnej, Improwizacji ruchu, mowy i symboliki ciała, Samoświadomości ciała, Eksperymentalnego teatru tańca oraz Tańców w kręgu; prezes Polskiego Stowarzyszenia Edukatorów Form Ekspresji Ruchu, a także autorka i wydawca książek dla dzieci, młodzieży i dorosłych, m.in. o tematyce dotyczącej kinezjologii edukacyjnej i tańców w kręgu.
Celem 16-godzinnych zajęć było poznanie Mandali jako nowego narzędzia w edukacji oraz terapii. W programie warsztatów znalazły się m.in. proste formy integracyjne „od zadumania do roześmiania”, tańce w kręgu z różnych zakątków świata (amerykańskie, afrykańskie, białoruskie) oraz tańce w mandali połączone z kreatywnym wykorzystaniem prostych rekwizytów, m.in. wstążek, szali, chustek, materiału i krepiny. Podczas spotkania uczestnicy mieli możliwość tworzenia własnych mandali w integracji z tańcem i muzyką. Połączenie nauki tańców z plastycznym zapisem formy ruchu w przestrzeni i kręgu umożliwiło im odkrycie nowego sposobu wyrażania siebie poprzez rysunek oraz kreatywny taniec. Zastosowane twórcze formy pracy z grupą sprzyjały także relaksacji.
Wykorzystanie mandali w pracy z dziećmi pozwala na rozwijanie twórczego myślenia i pobudzanie wyobraźni. Wspomaga rozwój dziecka poprzez doskonalenie sprawności grafomotorycznej i rozwijanie funkcji percepcyjnych. Ma także pozytywny wpływ na koncentrację uwagi. Wycisza, relaksuje i odpręża łagodząc napięcia (szczególnie u dzieci nadpobudliwych i nadruchliwych). Mandala uczy również konsekwencji i wytrwałości w działaniu. Jej wykorzystanie sprzyja także niwelowaniu zjawiska agresji u dzieci. Z drugiej strony, powoduje wzrost aktywności u dzieci nieśmiałych i wycofujących się z grupowych działań, które otwierają się poprzez radość tworzenia. Dzięki temu stają się one odważniejsze i bardziej komunikatywne w stosunku do rówieśników. Tworzenie mandali sprzyja również poznawaniu warsztatu plastycznego i kształceniu zdolności manualnych dzieci. Ich interpretacja w aspekcie dynamiki rysunku, kolorystyki, a także relacji ja - świat zewnętrzny pozwala nauczycielowi i terapeucie na bliższe poznanie aspektu diagnostycznego i terapeutycznego pracy z Mandalą.
Opracowała: Dorota Kamińska, konsultant MSCDN – Wydział w Ciechanowie.