Mimo, że styczeń jest zimowym miesiącem, pełnym chłodnych dni są takie dwa dni, jedyne dwa dni w roku, kiedy każdemu robi się cieplej na sercu, bo przecież jest to ś?wi?to naszych kochanych babć i dziadków. W naszym przedszkolu zapraszanie babć i dziadków na uroczystość z okazji Ich święta jest tradycją na stałe wpisaną w repertuar imprez przedszkolnych.. Każda babcia i dziadek na pewno powiedzą, że nic tak nie ucieszy ich serc, jak z radością i uczuciem powiedziany wierszyk czy zaśpiewana piosenka, a także samodzielnie wykonany prezent..

Dla trzylatków z gr. I był to pierwszy występ dla dziadków. Odbył się on 25 stycznia w sali rytmicznej naszej placówki. Dzieci zaprezentowały program artystyczny, na który składały się wiersze i piosenki przeplatane tańcami. Maluchy z wielka powagą, ale i z uczuciem, niektóre z ekspresją deklamowały wierszyki:

Dziś dla Babci słońce mamy I całuski dla Dziadziusia Dziś życzenia wnuczek składa I piosenki śpiewa wnusia. Aby Babcia i Dziadunio W zdrowiu długo żyli. Aby uśmiech dla nas mieli W każdej wolnej chwili.
Mimo, że dla maluszków z grupy I był to pierwszy indywidualny kontakt z mikrofonem, poradziły sobie świetnie. Niejednej babci i dziadkowi zakręciła się łezka w oku, gdy słuchali życzeń składanych w tej dziecięcej formie.

Po przedstawieniu wnuki zaprosiły swoich dziadków do tańca. Wspólnie zatańczyliśmy walczyka, taniec "Nie chcę cię znać”, ale także szybsze tańce jak "Polka kowbojka” i "Puszystego kota"Dziadkowie wykazali się świetną kondycją i z uśmiechem na twarzy włączyli się do wspólnej zabawy.

Potem nadszedł czas na wręczanie własnoręcznie wykonanych przez dzieci upominków dla babci i dziadka i poczęstunek przygotowany przez nauczycielki i rodziców, którzy piekli ciasta, przynosili ciasteczka, cukierki i owoce.

Przy kawie, herbacie i słodkościach była okazja do indywidualnych kontaktów, wzajemnego poznawania się i wymiany informacji o wnukach. Dowiedziałam się, że wielu dziadków przebyło sporo kilometrów, aby uczestniczyć w tej uroczystości. Tym bardziej cieszy nas, że pomimo dalekiej drogi, wieku i ograniczeń zdrowotnych przybyli do naszej placówki i potrafili się bawić razem z nami i cieszyć się jak dzieci.

Uroczystości tego typu dostarczają wszystkim uczestnikom wielu radosnych wzruszeń, łączą pokolenia i uczą dzieci wyrażania szacunku i miłości dla najbliższych.