Dnia 28.11.2007 r. "Krasnale", dzieci 5-letnie świętowały ludowy zwyczaj - "Andrzejki". Na wróżby i nie tylko byli zaproszeni rodzice dzieci. Na wstępie przywitano gości wierszem - rymowanką. Potem poprzez gawędę przybliżono wszystkim dawne zwyczaje andrzejkowe, które kiedyś odbywały się na wsi. Wprowadzono tajemniczy nastrój czarując różdżką i wypowiadając słowa: "Hokus - pokus, czary - mary, co nas czeka - nie do wiary! Czas zabawę zacząć już. Dzisiaj jest dzień wróżb. Hokus - pokus, czary - mary, aby wróżba się spełniła złóżmy dary." Tymi darami był grosik, który każdy uczestnik zabawy wrzucił do miski z wodą, aby wróżba się spełniła. Przed każdą wróżbą dzieci i rodzice oraz panie wypowiadały okrzyk dnia: "Święty Andrzeju daj znać, co się będzie z nami dziać!"

Pierwszą wróżbą było "Koło przeznaczenia" - na nim koperty z narysowanymi symbolami: korona, książka, serce, moneta, gwiazda, palma. Gdy strzałka po zatrzymaniu się rozkręconego koła wskazała, któryś z tych symboli wyjmowano z koperty karteczkę i odczytywano wróżbę. Była ogromna radość, że ktoś zostanie prezydentem, uczonym, podróżnikiem itd. Następnym punktem spotkania był wspólny taniec rodzica z dzieckiem do melodii "Podaj rękę partnerowi". Potem dzieci kończyły zdania: "Chciałbym (-abym) żeby..." oraz "Marzę o...". Po tych zwierzeniach dzieci losowały z worka rekwizyty charakterystyczne dla danych zawodów i tym sposobem sprawdzały, czy ich marzenia, kim chcą zostać w przyszłości się spełnią. Znowu okrzyk dnia i następna wróżba pt. "Jaki jesteś?" - rodzic tańczył z dzieckiem przy muzyce, na przerwę w muzyce tańcząca para podchodziła do stolika, na którym były rozłożone na talerzykach: ciastko duże - szczery, otwarty, odwaga przekonań, ciastko małe - dobrze wychowany, chce uchodzić za bardzo subtelnego, moneta - ma usposobienie praktyczne, oszczędny, orzeszek - nie boi się trudności. Po wybraniu któregoś z nich para dowiadywała się, jaka jest. Dla urozmaicenia po tej wróżbie, dzieci zaśpiewały piosenkę "Już listopad" ilustrując ją ruchem. Ponownie nasz okrzyk dnia i wróżba "Co Panią, Pana czeka w dalekiej przyszłości". Na stoliku były rozłożone głębokie talerze, a pod nimi ukryte: obrączka - oznaka wierności, chleb - dobrobyt, cukierki - słodkie życie, liść babki - sława, pieniądze - bogactwo.
Chętni rodzice podchodzili i wskazywali wybrany przez siebie talerz. Po tej wróżbie dzieci popisały się tańcem, piękną poleczką. Otrzymały ogromne brawa, a potem wspólnie z rodzicami wypowiedziały nasz okrzyk dnia. Następną wróżbą były "Czarodziejskie supełki" - mamy otrzymały długie sznurowadło i miały za zadanie zawiązać na nim 7 supełków. Szybkość wiązania zdecydowała o tym, która mama stłucze najmniej talerzy i szklanek. Następnie wręczały sznurowadła swoim dzieciom, które z kolei musiały jak najszybciej rozwiązać zawiązane supełki - szybkość rozwiązania wywróżyła zręczne ręce do pisania. Po tych emocjach wysłuchaliśmy wiersza o kocie: "W andrzejkowy wieczór zabaw mamy wiele, w andrzejkowy wieczór z kotem jest weselej. W ten magiczny wieczór wróżby się spełniają i nie tylko czarne koty tu bywają". Wiersz ten zapowiedział piosenkę o Tusi, która jest bohaterką naszych książek, i nie jest wcale czarna. Dzieci zaśpiewały ją wesoło i rytmicznie.

Następnie nastąpiło głośne czytanie w wykonaniu jednego, chętnego rodzica opowiadania M. Terlikowskiej pt. "Andrzejki". Wszyscy z uwagą i zainteresowaniem wysłuchali treść opowiadania, które mówiło o psotach chłopców, gdy dziewczyny wróżyły sobie przy studni. Śmiechu było co niemiara. Okrzyk dnia i nastąpiła kolejna wróżba "Wróżenie z ziół" - rodzic z dzieckiem losował kopertę, w której jeżeli znaleźli: jemiołę - to trudności pokonane, laur - to mądrość, chwała, miętę - to ciepłe uczucia, serdeczność, jarzębinę - to hojność, brzozę - to łagodność, szałwię - to szacunek, kasztanowiec - to pogodne życie, kłos zboża - to uczciwość, zgoda. Po tych przepowiedniach dzieci zaprezentowały się w tańcu pt. "Poszło dziewczę po ziele", za który otrzymały gromkie brawa.

Przed najważniejszą wróżbą - laniem wosku - została zadana zagadka o świecy, którą dzieci szybko odgadły. W czasie lania wosku wypowiadano zaklęcie: "Macie misę, wosk i klucz. Nalejcie wosku na wodę, a ujrzycie swoją przygodę". Każdy był zadowolony z odczytanej wróżby z cienia na ścianie, którą dawał zastygły wosk podświetlany lampką.-. Było to m.in. serce - miłość, góra - wycieczka, torebka - elegantka itd. Po skończeniu najważniejszej andrzejkowej wróżby wszyscy, dzieci i goście zatańczyli taniec "Figurki woskowe". Pomysłów na utworzenie nieruchomej figury, gdy milkła muzyka było bardzo wiele. Dorośli ubawili się przy tym po pachy. Dla odpoczynku na zakończenie wysłuchano wiersza D. Gellner pt. "Wieczór andrzejkowy", którego treść była zilustrowana papierowymi, czarnymi cieniami występującymi w wierszu zawieszonymi na okiennych firankach.

Następnie odśpiewano przyśpiewkę: "Wszystko już o sobie wiemy, więc wróżenie kończyć chcemy" i przed pożegnaniem i rozejściem się rodziców, każdemu z nich wręczono gałązkę wiśni, która jeżeli zakwitnie na Boże Narodzenie, to wróżby się spełnią. Nasze "Andrzejki" były pełne radości, swobody, niespodzianek. Wszyscy uczestnicy byli uśmiechnięci i zadowoleni. Rodzice mogli zapomnieć o codziennych troskach i zrelaksować się wspólnie ze swoimi pociechami. Organizatorki i prowadzące spotkanie: Danuta Karczewska i Lidia Kłos