"Z odrobiną sukcesu, zachęty, zaufania, w środowisku sprzyjającym pracy,dziecko może dotrzeć do krańców świata”(Celestyn Freinet)
Przedszkole to ważne ogniwo w procesie edukacji. Trzylatek przekraczając po raz pierwszy prógplacówki przedszkolnej rozpoczyna nowy etap w swoim rozwoju. Moment ten należy do najbardziej trudnych i znaczących w jego życiu. Małe dziecko ma jeszcze słabo ukształtowany system własnego "Ja”, dlatego jest mocno uzależnione emocjonalnie od najbliższych osób i nie może się obejść bez ich pomocy. Trzylatek nie wie jeszcze, że takiego wsparcia mogą mu użyczyć osoby trzecie. Oderwanie od najbliższych budzi w nim strach, że stanie się coś okropnego.
Traci więc poczucie bezpieczeństwa, bardzo ważnej potrzeby psychicznej.Sytuację pogarsza jeszcze fakt, że dziecko trzyletnie masporo kłopotów w słownym porozumiewaniu się. W domu wszyscy doskonale rozumieją jego dziecinne słowa, gesty i mimikę. W przedszkolu jest gorzej: pani inaczej mówi, inaczej się uśmiecha, inaczej gestykuluje. Dziecku jest więc podwójnie trudno: ma kłopoty z przekazaniem , co jest dla niego ważne, nie rozumie tego, co ma znaczenie dla niego i innych.Przez długi czas kojarzy nauczycielkę, nawet najmilszą, z momentem utraty bezpieczeństwa. Dlatego płacze na jej widok, gdy nauczycielka chce je uspokoić, boi się jeszcze bardziej i wybucha płaczem. Także sytuację dziecka pogarsza jeszcze fakt, żeoczekuje ono pomocy w zakresie czynności samoobsługowych i posiada słabą orientację w przestrzeni, a jeszcze gorzej orientuje się co do upływu czasu.Tak więc nowe środowisko jakie otacza dziecko, które przekroczyło próg placówki przedszkolnej po raz pierwszy przysparza mu wiele trosk i trudności. Może powodować poczucie zagubienia , wywołać negatywne emocje. Dlatego ważne jest, by dziecko poznawało nowe otoczenie w poczuciu bezpieczeństwa w obecności najbliższej mu osoby.Bólu rozstania nie da się uniknąć, ale by złagodzić ten dyskomfort i zmniejszyć do minimum negatywne emocje dzieci, wynikające z nowej, nieznanej im sytuacji podjęliśmy działania zmierzające do szybkiej, łagodnej adaptacji. Program wstępnej adaptacji do przedszkola to działania pedagogiczne, które sprzyjają rozładowaniu negatywnych doznań dziecka, zapewniają mu poczucie bezpieczeństwa i prawidłowego rozwoju we wszystkich sferach.
Chcemy by w naszym przedszkolu, dzieci nie musiały rozstawać się z rodzicami z płaczem, z lękiem, by proces usamodzielnianiai adaptacji przebiegał łagodnie. Przedszkole nie zastąpi rodziców, nie zdejmie z nich odpowiedzialności za rozwój i wychowanie, ale może i powinno wspomagać ich w razie potrzeby, doradzać i kompensować braki. Nasze przedszkole było otwarte cały sierpień dla rodziców i przyszłych przedszkolaków. Zawsze mogli przyjść, włączyć się do zabawy, porozmawiać z nauczycielką, zasięgnąć informacji. Pod koniec sierpnia dla chętnych rodziców i dzieci odbyło się zajęcie adaptacyjne, którego celem było stwarzanie okazji do integracji rodziny z przedszkolem ,eliminowanie stresu związanego z rozpoczęciem roku szkolnego ,poznanie dzieci i rodziców ,przybliżenie rodzicom form pracy z dzieckiem zapoznanie z szatnią, salą i łazienką – przydzielenie znaczków indywidualnych.Podczas pobytu w przedszkolu rodzice w ramach warsztatów plastyczno – technicznych wykonali dla dzieci krasnoludkowe czapki, które następnie wykorzystane zostały do inscenizacji piosenki pt. "Krasnoludki"
Rodzice otrzymali także ważne informacje min. jak wyposażyć przedszkolaka, a także co przynieść pierwszego dnia do przedszkola, jak ubierać dziecko, aby ułatwić mu samodzielne ubieranie się i rozbieranie.Program adaptacji nie gwarantuje dobrej aklimatyzacji dziecka do przedszkola, ale znacznie ja ułatwia i przyspiesza, nie wszystkojuż jest nieznane, nowe, nie wszystko budzi niepokój. Czynne włączenie się w ten proces najbliższych tj. rodziców, opiekunów dziecka w znacznym stopniu ułatwi trzylatkom nawiązanie kontaktu z nauczycielką, rówieśnikami, personelem przedszkola w warunkach komfortu psychicznego.