Człowiek jest pasterzem natury, rośliny i zwierzęta mają swoją wewnętrzną wartość i prawo do życia,osobną wartością jest ich bogactwo i różnorodność.Konrad WaloszczykW dniu 24.04.2007 r. miała miejsce III Krakowska Konferencja z cyklu "Ekologia szansą przyszłości. Nauczyciele dla środowiska"Temat tegorocznej konferencji brzmiał: "Odkrywanie piękna przyrody drogą do holistycznego wychowania dziecka w duchu wartości"Korzystając z uprzejmości i gościnności Prezydenta Miasta Krakowa, także w tym roku przedsięwzięcie odbyło się w Sali Obrad Urzędu Miasta Krakowa. Patronat Honorowy nad konferencją objął Małopolski Kurator Oświaty Pan Józef Rostworowski, Patronat Medialny objęły czasopisma Bliżej przedszkola. Wychowanie i Edukacja oraz Wychowawca, za co serdecznie dziękujemy! Na wstępie głos zabrała Pani Małgorzata Mrugała - Dyrektor Wydziału Gospodarki Komunalnej i Ochrony "rodowiska wprowadzając słuchaczy w działania ekologiczne organizowane na terenie miasta Krakowa. W czasie trwania konferencji koncepcje nt. wartości etyki ekologicznej w wychowaniu dziecka przedszkolnego przedstawili pracownicy naukowi Akademii Pedagogicznej w Krakowie dr Ingrid Paśko oraz dr Irmina Zioło. Pani dr Ingrid Paśko podczas swojego wykładu stwierdziła, że "...Proporcja kształtów, harmonia barw oraz współbrzmienie d"więków całokształtu rzeczy i zjawisk tworzących wszechświat określają piękno przyrody. W sensie tworzenia piękna przyroda to geniusz, wirtuoz nieograniczony. Dziecko, które przeżywa i rozumie piękno otaczającego go świata, zwłaszcza zasobów przyrody, może spełnić nasze nadzieje i oczekiwania, że zajmie się ich ochroną. Trzeba rozwijać dziecięcą wrażliwość na wartości zogniskowane wokół transcendentalnej triady: prawdy, dobra i piękna oraz na przyrodę, stanowiącą wartość immanentną. Uczyńmy okres dzieciństwa wspaniałym, dynamicznym okresem rozwoju w toku zdobywania systemu wartości, pomagających żyć ekologicznie...”.Rozpatrując aspekty związane z przyrodą jako wartością edukacyjną w wychowaniu przedszkolnym Pani dr Irmina Zioło przytoczyła następujące słowa "...Przyroda stanowi aksjologiczną wartość inherentną – ważną z samego faktu swojego istnienia. Kontakty człowieka z przyrodą mają aspekt poznawczy, utylitarny, etyczny, emocjonalny i estetyczny. Relacje przyrody i człowieka wyznaczają normatywy postępowania człowieka, których akceptacja praktyczna jest jego koniecznością życiową. Organizacja działalności dydaktyczno–wychowawczej na poziomie przedszkolnym winna sprzyjać poznawaniu przez wychowanków treści i walorów środowiska, wytwarzaniu w ich świadomości rozumienia wzajemnych związków między człowiekiem, jego kulturą i jego otoczeniem biofizycznym, kształtowaniu u wychowanków postawy identyfikacji z własnym środowiskiem oraz zachowań i działań prospołecznych i proprzyrodniczych...”.Kolejne wystąpienie traktowało o chrześcijańskich wartościach w holistycznym procesie wychowania dziecka. Przedmiotowe aspekty przedstawił ksiądz dr Paweł Gawron."Wychowanie do wartości” przybliżyła uczestnikom konferencji Pani Teresa Król, zastępca redaktora naczelnego miesięcznika nauczycieli i wychowawców katolickich ,,Wychowawca"Kwintesencją przedmiotowego wystąpienia było przedstawienie Apelu Twojego dziecka, którego tekst ukazał się w USA w 1985 r., a w Polsce został wydany przez Katedrę Psychologii Rozwojowej KUL:
ØNie psuj mnie, dając mi wszystko, o co Cię proszę. Niektórymi prośbami jedynie wystawiam Cię na próbę.
ØNie obawiaj się postępować wobec mnie twardo i zdecydowanie. Ja to wolę, bo to daje mi poczucie bezpieczeństwa.
ØNie pozwól mi ukształtować złych nawyków. Ufam, że Ty mi pomożesz wykryć je w zarodku.
ØNie rób tak, abym czuł się mniejszym niż jestem. To jedynie sprawia, że postępuję głupio, aby wydawać się dużym.
ØNie karć mnie w obecności innych. Najbardziej mi pomaga, gdy mówisz do mnie spokojnie i dyskretnie.
ØNie ochraniaj mnie przed konsekwencjami. Potrzebne mi są również doświadczenia bolesne.
ØNie rób tak, abym swoje pomyłki uważał za grzechy. To zaburza moje odczucie wartości.
ØNie przejmuj się zbytnio, gdy mówię "Ja Cię nienawidzę"To nie ciebie nienawidzę, ale Twojej władzy, która mnie niszczy.
ØNie przejmuj się zbytnio moimi małymi dolegliwościami. One jednak przyciągają Twoją uwagę, której potrzebuję.
ØNie gderaj. Jeżeli będziesz tak robił, to będę się bronił przez udawanie głuchego.
ØNie dawaj mi pochopnych obietnic, bo czuję się bardzo zawiedziony, gdy ich pó"niej nie dotrzymujesz.
ØNie zapominaj, że nie potrafię wyrazić siebie tak dobrze, jak bym chciał. Dlaczego też niekiedy mijam się z prawdą.
ØNie przesadzaj co do mojej uczciwości. To mnie krępuje i doprowadza do kłamania.
ØNie zmieniaj swych zasad postępowania ze względu na układy. To wywołuje u mnie zamęt i utratę wiary w Ciebie.
ØNie zbywaj mnie, gdy stawiam ci pytania. W przeciwnym razie wypadku zobaczysz, że przestanę Cię pytać, a informacji poszukam gdzie indziej.
ØNie mów mi, że mój strach i obawy są głupie. One są bardzo realne.
ØNigdy nawet nie sugeruj, że Ty jesteś doskonały i nieomylny. Przeżywam bowiem zbyt wielki wstrząs, gdy widzę, że nie jesteś taki.
ØNigdy nawet nie myśl, że usprawiedliwianie się przede mną jest poniżej Twojej godności. Uczciwe usprawiedliwianie się wzbudza we mnie nadzwyczajną serdeczność ku Tobie.
ØNie zapominaj, że lubię eksperymentować. Nie zabraniaj mi eksperymentować, gdyż bez tego nie mogę się rozwijać.
ØNie zapominaj, jak szybko rosnę. Jest Ci zapewne trudno dotrzymać mi kroku, ale proszę Cię – postaraj się.
Pani Maria Sosnowska z Raciechowic przedstawiła temat "Odkrywanie piękna przyrody przez dziecko w wieku przedszkolnym"Teoria w powiązaniu z praktycznymi wskazówkami w przedmiotowym temacie stanowiła wykładnię pracy z dziećmi i wniosła wiele nowych rozwiązań do projektowanego przez nauczycieli procesu edukacyjnego w zakresie wyznaczonym ramami ekologii. Wpływ literatury dziecięcej na kształtowanie postaw proekologicznych u dzieci w wieku przedszkolnym przybliżyły nauczycielki z Przedszkola Samorządowego Nr 176 im. Marii Konopnickiej Pani Małgorzata Gancarczyk i Pani Maria Wojtyczka. Pewnikiem jest fakt, że dziecko jest istotą ciekawą świata. Konieczność poznawania przez dzieci świata przyrody w sposób empiryczny oraz na drodze pośredniego poznania poprzez literaturę i kształtowania prawidłowych pojęć przyrodniczych, właściwej postawy jest ogromna. Tak ogromna, że nie możemy mówić o prawidłowym rozwoju osobowości bez zastosowania tej drogi poznania. Konferencję zwieńczyły słowa Jana Pawła II ,,...trzeba człowieka afirmować dla niego samego, nie dla jakichkolwiek innych racji czy względów – jedynie dla niego samego! Trzeba tego człowieka po prostu miłować dlatego, że jest człowiekiem – trzeba wymagać dla niego miłości ze względu na niezwykła godność, jaką w sobie nosi..."