Okres przedszkolny sprzyja wyrabianiu nawyków higieniczno - kulturalnych, wyrabianiu zamiłowania do czystości, dbałości o swój estetyczny wygląd. Dążymy w tym okresie do wdrażania dzieci do samodzielnego mycia się, co jest podstawą do dbania o swoje potrzeby zdrowotne. Dzieci powinny świadomie zdobywać przyzwyczajenia, powinny wiedzieć w jakim celu to robią. W naszym przedszkolu dbamy o wszystkie aspekty higieny osobistej: Mycie się - skóra ma dla organizmu znaczenie ochronne i dlatego należy ją starannie pielęgnować. Systematyczne i dokładne mycie usuwa podłoże do rozwoju wszelkiego rodzaju zarazków i umożliwia lepsze oddychanie całą powierzchnią ciała. W gruntownym utrzymaniu czystości musi uczestniczyć dom. Dziecko powinno być przyzwyczajone do codziennego mycia ciała. Jeśli zauważyłyśmy jakieś niedokładności w utrzymaniu czystości, nie zawstydzałyśmy małego delikwenta, lecz rozmawiałyśmy z rodzicami, uczulałyśmy ich na sprawy higieny własnego dziecka. Dotyczyło to szczególnie grup młodszych. Starsze dzieci należy już w pewnej mierze same uczynić odpowiedzialne za czystość osobistą. Mycie rąk - czynność mycia rąk nie jest łatwa do nauczenia ale pierwszoplanowa, ponieważ powtarza się ją kilka razy w ciągu dnia: przed posiłkiem, po załatwieniu potrzeb fizjologicznych, po przyjściu ze spaceru, z ogrodu, po niektórych zajęciach, np. lepieniu z plasteliny. Pierwszej fazie nauczania w grupach dzieci młodszych, oprócz dokładnego objaśnienia kolejnych czynności, towarzyszył pokaz nauczycielki lub starszego dziecka dyżurnego. Na mycie rąk składają się następujące czynności: zawijanie rękawów, moczenie rąk, mydlenie, spłukiwanie tak ażeby woda nie rozpryskiwała się na podłogę i nie zostało zmoczone ubranie, strzepywanie z wody, wycieranie ręcznikiem. Przy takiej liczbie, dość skomplikowanych czynności nie możne być mowy o pośpiechu, mycie rąk należy uczyć etapami, każdą czynność powtarzać wiele razy oraz kontrolować dokładność wykonania. Zasadami obowiązującymi w czasie nauki mycia rąk winny być systematyczność i ciągłość ćwiczeń powiązanych z pokazem i objaśnieniem ze strony nauczycielki. Mycie zębów - tej czynności winien uczyć zarówno dom jak i przedszkole, dlatego nasze przedszkolaki przyniosły szczoteczki z pastą do zębów i codziennie po każdym posiłku sprawdzaliśmy ich umiejętności posługiwania się nimi. W tym temacie zorganizowaliśmy spotkanie z naszym zaprzyjaźnionym stomatologiem P.Dorotką i odwiedziliśmy przychodnię dentystyczną ,,Denimed". Czesanie - czynność ta sprawie na ogół dzieciom trudności, w związku z tym trzeba im dokładnie pokazać, jak należy się posługiwać grzebieniem, demonstrować na kolegach i sprawdzać stopień opanowania czynności - bardzo chętnie dzieci bawiły się we fryzjera w kąciku tematycznym. Wygląd zewnętrzny dziecka - to także higiena osobista. Już od najwcześniejszych lat należy uczyć dzieci kontrolować swój wygląd zewnętrzny: czy ubranie jest czyste, bez plam, czy nie brak żadnego guzika czy są one prawidłowo zapięte itp. Trzeba również wdrażać dzieci do zabezpieczenia odzieży przed zmoczeniem w czasie mycia rąk, zabaw na śniegu zimą oraz brudzeniem podczas niektórych zajęć. Dzieci starsze powinny już w pewnym stopniu czuć się odpowiedzialne za swój wygląd i starać się współdziałać pod tym względem z rodzicami. W kontrolowaniu własnego wyglądu pomagało nam lustro. Z jego pomocą dzieci uczyły się oceniać i poprawiać swój wygląd. Potrzeby fizjologiczne - już od pierwszych dni pobytu w przedszkolu dzieci powinny przyzwyczajać się do samodzielnego i kulturalnego korzystania z ubikacji. Nauczyciele powinni dzieciom wytłumaczyć, że potrzeby fizjologiczne załatwia się pojedynczo, na osobności i do tego przyzwyczajać. Należy ograniczyć dłuższe przebywanie dzieci w ubikacji, jak też gromadzenie się tam w oczekiwaniu na swoją kolejkę. Z załatwianiem spraw fizjologicznych związane jest bardzo ważne zagadnienie - potrzeba i umiejętność korzystania z papieru toaletowego. Jeśli dziecko nie opanowało tej umiejętności przed pójściem do przedszkola, należy wymagać od rodziców, by brak ten uzupełnili, a w miarę potrzeby nauczyć dziecko w przedszkolu. Przed wyjściem z kabiny dzieci muszą spuścić wodę, ubrać się, następnie sprawdzić, czy wszystko zostawiły w porządku. Zanim przyjdą do swojej sali winne oczywiście umyć ręce.Wszystkie dzieci chętnie korzystały ze wskazówek i naszej pomocy. Higiena nosa - nos jest doskonałym narządem klimatyzacyjnym, gdyż działa jako grzejnik ocieplając powietrze docierające do płuc. Ponadto w nosie powietrze jest doskonale dezynfekowane, tzn. niszczone są duże ilości mikrobów. Zmysł powonienia chroni także przed różnymi niebezpieczeństwami wielu substancji chemicznych wdychanych z powietrzem. Dlatego tez musimy zwracać uwagę na to by dziecko oddychało w miarę możności głęboko i rytmicznie nosem, zarówno w czasie spokojnych zajęć jak i wymagających znacznego wysiłku, wykonywaliśmy wiele zabaw i ćwiczeń oddechowych. Wymagania trzeba stawiać dziecku w granicach jego możliwości. Wszelkie czynności nie mogą sprowadzać się do obowiązków wykonywanych pod nadzorem dorosłych. Dzieci muszą wiedzieć, po co to robią.Muszą być przekonane o potrzebie i celowości przestrzegania zasad higieny. Pomagały nam w tych wszystkich działaniach scenariusze zajęć,wiersze,opowiadania,zabawy tematyczne i ruchowe zaczerpnięte z materiałów Akademii Zdrowego Przedszkolaka. Stały kontakt z rodzicami, kontynuowanie i utrwalenie przez rodziców tego, z czym się już dziecko praktycznie zapoznało w przedszkolu pomogło nam w procesie uczenia się samodzielnego dbania o czystość osobistą.Zwieńczeniem poznanego tematu była bajka,,Kocmołuszek"- w wykonaniu zaproszonych aktorów utrwalająca zasady dbania o higienę osobistą i przestrzegająca przed skutkami braku higieny. Dzieci z zapartym tchem oglądały perypetie bohaterów, którzy mieli problemy z zachowaniem czystości a skutkiem tych zaniedbań były choroby.Wiadomości zdobyte w tej akcji bardzo dobrze wpłynęły na poprawę samodzielności w zakresie dbania o higienę osobistą, a współpraca z domem rodzinnym pozwoliła na utrwalanie zdobytych wiadomości i umiejętności.