Dorota Sajewicz
„Z małej chmury duży deszcz” – słuchanie opowiadania „Pod grzybem” W. Sutiejewa czytanego przez nauczyciela z wykorzystaniem TIK
Cele:

• wzbogacanie słownika dziecka o nowe wyrazy oraz wyrabianie umiejętności poprawnego formułowania wypowiedzi
• rozwijanie twórczego myślenia i wyobraźni poprzez pobudzanie zmysłu słuchu i dotyku
• wdrażanie do wypowiadania swoich myśli umiarkowanym tonem

Środki dydaktyczne: tablica multimedialna, prezentacja multimedialna, projektor, chusteczki
Przebieg zajęć:

1. Improwizacja taneczna nauczycielki i dzieci do utworu „Spacer w deszczu” Marka
   i Wacka

Wystrój sali oraz strój nauczycielki nawiązuje do deszczowej pogody. Prowadząca
przy utworze „Spacer w deszczu” Marka i Wacka za pomocą ruchu „bawi się”
w deszczu, zachęcając do tego także dzieci.

1. „Moja własna chmura” – burza mózgów, zabawa

Dzieci podają własne pomysły na to jak można w niekonwencjonalny sposób wykorzystać chusty. Zabawa nimi według inicjatywy i pomysłowości dzieci.

1. „Mokra chmurka” – taniec z kolorowymi chustami

Zastanowienie się nad pytaniem: „Po co są chmury?”, „Jak one powstają?”

1. „Z małej chmury duży deszcz” – słuchanie opowiadania „Pod grzybem” W. Sutiejewa czytanego przez nauczyciela z wykorzystaniem metody TIK

Pytania do opowiadania:
- co stało się z grzybem?
- co miało wpływ na to, że grzyb urósł?
- jakimi cechami wyróżniają się zwierzęta z opowiadania?

1. „Co robi deszcz?" – zabawa językowa

Dzieci próbują odpowiedzieć na w/w pytanie np. pada, leje, kapie, kropi, siąpi, szumi, moczy, stuka; ukazują odgłosy deszczu za pomocą dźwięków i ruchu. Ilustracja deszczu przy utworze „Dmucha wiatr” z wykorzystaniem chusteczek.

1. „Co przypominają chmury?” – zabawa twórczo – językowo – słownikowa

Próby określenia co przypominają nam przedstawione na tablicy multimedialnej chmury.

1. „Kropelki deszczu” – wizualizacja wg. K.W. Vopla

Nauczycielka proponuje dzieciom, aby położyły się na dywanie, zamknęły oczy i spróbowały sobie wyobrazić deszczową pogodę. Rozpoczyna opowieść:
„Wyobraźcie sobie, że zaczyna padać drobny deszcz. Wyciągacie w jego kierunku najpierw jedną rękę, złapcie czy tez dotknijcie tej kropelki, a teraz wyciągnijcie drugą rękę, drobny deszczyk dotyka waszej ręki. Niech teraz wasze ręce staną się drobnym deszczem. Uderzajcie delikatnie czubkami palców o dywan. Teraz zaczyna padać mocniej, a krople deszczu stają się większe i grubsze. Tak więc uderzajcie czubkami palców nieco mocniej. Wyobraźcie sobie, że pada jeszcze mocniej, ale po chwili słabnie, a wasze dłonie odganiają ciemne chmur znad głowy.” W trakcie opowieści nauczycielka delikatnie skrapla dziecięce twarze kropelkami wody.

1. Ewaluacja- określanie swojego nastroju podczas zajęć poprzez dorysowanie na tablicy multimedialnej kropelki deszczu pod wybraną chmurką