Kiedy rozpoczęło się zdalne nauczanie naszło mnie pełno obaw. Bo przecież dzieci w wieku przedszkolnym potrzebują wielu bodźców z różnych stron aby w pełni się rozwijać. Czy rodzice będą w stanie dostarczyć im tych bodźców? Czy dzieci będą chciały pracować w domu? W jakiej formie przekazaywać im treści aby były ciekawe? Postanowiłam jak najczęściej zwracać się do nich, choć w formie pisanej, tak jak w przedszkolu. Starałam się witać ich z każdym nowym "plikiem"  i  żegnać pochwałami i gratulacjami za wykonaną pracę. Kiedy zaczęłam szperać w Internecie, odnalazłam sporo ciekawych gier edukacyjnych- interaktywnych, stron z ciekawym przekazem wiedzy. Wiedziałam, że tylko poprzez ciekawe materiały będę mogłą dotrzeć do moich przedszkolaków, bo "sucha" karta pracy nie robi na nich wrażenia. Jedno jest pewne, w Polsce nauczanie zdalne, zwłaszcza w przedszkolu jest dopiero w fazie eksperymentu, brakuje programów i form w jakich możnaby przekazywać wiedzę. Nie wspomnę o braku interakcji pomiędzy przedszkolakiem, a nauczycielem i dziecka z dzieckiem. Bo przezcież tych włąsnie interakcji i zachowań społecznych uczą się dzieci na poziomie przedszkola. Niestety edukacja zdalna mocno to ogranicza i jeszcze nikt nie znalazł sposobu aby temu zaradzić.