Środa, 21 Marca 2012, 7:28:33


Scenariusz zajęcia "Mam przyjaciela i jestem przyjacielem"

 

Temat: Mam przyjaciela i jestem przyjacielem.

Cele ogólne:

- kształtowanie u dzieci postaw prospołecznych,

- dostrzeganie znaczenia przyjaźni w życiu człowieka;

Cele operacyjne:

- dziecko: wyjaśni pojęcie przyjaźni,

- wysłucha opowiadania,

- odpowiada na pytania,

- wyraża swoją opinię o postępowaniu innych,

- przelicza w zakresie 8,

- dzieli wyrazy na sylaby i głoskuje,

- nawiązuje życzliwe kontakty z kolegami,

- rozwiązuje sytuacje problemowe dotyczące przyjaźni,

- wydłuża fazę wydechową,

- rozróżnia zachowania prawidłowe od nieprawidłowych,

- bawi się przy muzyce,

- rozpoznaje kierunki w przestrzeni,

- wykonuje  ćwiczenia ruchowe,

- przygotowuje prostą potrawę,

- posiada umiejętność współpracy w zespole.

Metody:

- słowne: opowiadanie, rozmowa

- działań praktycznych,

- aktywizujące,

- zabawowa.

Formy:

- zbiorowa jednolita

- grupowa jednolita

- indywidualna jednolita.

Środki dydaktyczne: tekst opowiadania M.Molickiej; sylwety postaci z opowiadania; kartoniki czerwone i zielone; płyta CD „Kubusiowe piosenki”; karteczki z symbolami uczuć; kolorowe sylwety ołówków w różnych wielkościach; dwa pudełka-jedno pięknie opakowane, drugie brzydko; „okienka przyjaźni” z brystolu; „list do przyjaciela”; produkty spożywcze potrzebne do przygotowania kanapek, sztućce, deseczki, fartuszki.

 

Przebieg:

Zajęcie wstępne.

1. Powitanie.

Zabawa integracyjna „Ramię przy ramieniu”:

Stoimy ramię przy ramieniu,

możemy być wielcy w okamgnieniu.

Możemy być całkiem mali,

lecz nigdy nie będziemy sami!

Dzieci stoją w kole, wykonują wspięcie na palcach, potem  przysiad, i podają sobie ręce.

- Zabawa integracyjna „Głoska-imię”.

Nauczycielka mówi: Witam dziecko, którego imię zaczyna się na głoskę: a(Amelka, Antek), m(Maciek, Martyna, Mateusz ), z(Zuzie), p(Pawełki), k(Konrad, Karol, Karolina, Kamil) ,e (Emilka), w(Wiktor, Wiktoria),g(Gabrysie), o( Oliwier ), sz (Szymon)-a wymienione dziecko wykonuje siad skrzyżnie.

Zajęcie właściwe.

2. Słuchanie opowiadania M. Molickiej  „Bajka o dwóch ołówkach”.

W pewnym piórniku mieszkały równo ułożone ołówki. Były kolorowe, tylko jedne był zwykły, szary. Tuż obok niego znajdował się wspaniały ołówek dwukolorowy: czerwono-niebieski. Ołówki zawsze przebywały razem, czy to leżąc obok siebie w piórniku, czy ścigając się i kreśląc wzory na papierze. Bardzo lubiły się tak razem bawić. Szary rysował kontury, a dwukolorowy wypełniał je barwami. Inne kolorowe chciały się przyjaźnić z dwukolorowym, ale on wolał szary.

- Co to za zwyczaje?- szeptały oburzone, że dwukolorowy przyjaźni się z takim zwyczajnym.

- To nie wypada!- powtarzały.

Ale dwukolorowy nie słuchał tego gadania, szarak zresztą też. Obydwa przecież bardzo się lubiły.

Aż pewnego razu wydarzyło się nieszczęście straszne: dwukolorowemu złamały się grafity!

- Będzie do wyrzucenia-szeptały między sobą ołówki, z satysfakcją przekazując sobie tę wieść. Dwukolorowy bardzo się zasmucił, szarak jeszcze bardziej.

- Jak mu pomóc, co robić?- pytał  sam siebie-Nie pozwolę by taki wspaniały ołówek został wyrzucony.

Wziął przyjaciela na plecy i pomaszerował szukać lekarza ołówków. Długo szukali  pomocy. Szary ołówek był bardzo zmęczony, co chwilę odpoczywał. Nareszcie znalazł bardzo starą temperówkę.

- Spróbuję wam pomóc-rzekła, i bardzo ostrożnie zabrała się do pracy.

- Uff, już po zabiegu-powiedziała- Udało się, jesteś wprawdzie krótszy, ale nadal pięknie możesz rysować, co tylko zechcesz.

- Naprawdę?- spytał z niedowierzaniem dwukolorowy.

- Pomogłam tobie, ale  największą przysługę oddał ci twój przyjaciel, szary ołówek.

- E, tam-powiedział szarak zawstydzony tą pochwałą-My jesteśmy prawdziwi przyjaciele, on nie zdradził naszej przyjaźni dla innych, kolorowych, więc  ja…- tutaj zaczął się jąkać bardzo wzruszony.

Dwukolorowy nic nie powiedział, tylko przytulił się do niego. Wróciły razem do piórnika.

 

3. Rozmowa nt bohaterów bajki i nt przyjaźni:

- Jak wyglądały ołówki leżące w piórniku?

- Jak nazwiemy to, co łączyło ołówek szary i dwukolorowy?

- Jak inne ołówki mówiły o tej przyjaźni?

- Co zrobił ołówek szary, gdy przyjaciela spotkało nieszczęście?

- Jakie cechy charakteru miał ołówek szary, a jakie były ołówki kolorowe?

- Kto to jest przyjaciel?

- Po czym można poznać prawdziwą przyjaźń?

- Po co jest nam potrzebna przyjaźń?

- Czym kierujemy się przy wyborze przyjaciela?

- Kto zasługuje na naszą przyjaźń?

- Jak należy postępować ,aby być dobrym przyjacielem?

- Co warto zrobić, gdy pokłóciliśmy się z przyjacielem?

- Jak okazać przyjacielowi swoje uczucie?

Pokazywanie za pomocą gestów, mimiki wybranych uczuć.

Przypomnienie przysłów o przyjaźni.

Prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie. itp

4. Dzielenie na sylaby słów z opowiadania: przyjaciel, temperówka, niebieski, czerwony, kolorowe oraz na głoski: gryfel, pomoc, razem, wzory, barwa.

5. Cechy prawdziwego przyjaciela.

Na karteczkach dzieci dostają symbole różnych uczuć(serce, uśmiech, zła mina itp.)Zadaniem będzie wybranie tylko tych, które przedstawiają cechy prawdziwego przyjaciela.

6. Zabawa ruchowa „Lustra”.

Podczas czytania wierszyka dzieci w parach wykonują poszczególne czynności.

Dobieramy się parami, witamy oklaskami.

Pocieramy się noskami, i stykamy się łokciami.

Chwytamy ręce kolegi, trenujemy razem biegi.

A teraz wszyscy kucamy i swoje ręce puszczamy.

Na podłodze parami stopami się stykamy.

I za ręce się chwytamy ,delikatnie się bujamy.

Teraz wstajemy parami, jesteśmy swoimi lustrami.

Jeden z nas ruch pokazuje, a drugi go naśladuje.

7. Zabawa „Prawda czy fałsz?”

Przy pomocy czerwonych i zielonych kartoników dzieci wybierają prawidłowe zachowania  przyjaciela:

- pomaga w trudnych chwilach

- potrafi dochować tajemnicy

- kłamie

- można na nim polegać

- obmawia

- potrafi się dzielić

- jest koleżeński

- skarży

- jest złośliwy

- jest troskliwy.

8. Zabawa muzyczno-ruchowa przy piosence „Kubusiowe piosenki”.

Przy muzyce dzieci tańczą wspólnie z wybranym kolegą, pokazując ruchem treść piosenki.

9. Zabawa matematyczna „Kolorowe ołówki”.

Rozłożenie na dywanie sylwet ołówków różnych wielkości ,szerokości i w różnych kolorach. Zadaniem dzieci będzie podzielenie sylwet na zbiory, ze względu na kolory -określenie w którym jest mniej, w którym więcej; dodawanie i odejmowanie z poszczególnych zbiorów, aby było po równo;  ułożenie od najmniejszego do największego oraz od najgrubszego do najcieńszego.

10. Zabawa oddechowa „Okienko przyjaźni”.

Dzieci otrzymują sylwety okienek z brystolu, na które muszą w parach dmuchać tak, by zobaczyć swojego przyjaciela.

11. Przyjacielski masażyk:

Wiosenne słońce wysoko świeci (rysujemy koła na plecach)

Wyszły na spacer z przedszkola dzieci (palce wędrują po plecach)

Nad rzeczką co płynie daleko (kreślimy linie z góry na dół)

Będzie się bawić koleżanka z kolegą (odwracamy się partnera i uderzamy w jego dłonie).

12. Zabawa „Nie szata zdobi człowieka”.

Dzieci zostają podzielone na dwie grupy. Otrzymują do wyboru pudełka z taką samą zawartością, ale jedno zapakowane ładnie, a drugie brzydko. Każda z grup rozpakowuje pudełko, w którym są dwie błyszczące kulki. Następuje porównanie zawartości, po czym stwierdza się, że najważniejsze w człowieku jest to co  niewidoczne: charakter, stosunek do innych, jakiś talent.

13. ”List od przyjaciela”.

Przeczytam wam teraz na zakończenie list od tajemniczego przyjaciela. Posłuchajcie.

Kochane dzieci!

Dowiedzieliście się dzisiaj, że warto mieć przyjaciela. Taka osoba pomoże nam w trudnej chwili, wysłucha i pocieszy gdy smutno. Podzieli się z nami tym co ma, i pamięta o naszych urodzinach. My możemy odwdzięczyć się przyjacielowi robiąc coś specjalnie dla niego. Aby dowiedzieć się co to może być, poproszę o pomoc  jednego z rodziców, który będzie  postępował według instrukcji: dwa kroki do przodu, jeden krok w prawo, itd.

Rodzic  znajduje koszyk z artykułami spożywczymi potrzebnymi do zrobienia „wesołych kanapek dla przyjaciela”.

- Co możemy zrobić z tych produktów?

- Proponuję by te kanapki były niecodzienne- wesołe, bo to prezent dla przyjaciela.

14. Wspólne z rodzicami przygotowywanie kanapek.

15. Degustacja przygotowanych smakołyków.

16. Podziękowanie z wspólne spotkanie, uporządkowanie miejsc pracy.

 

Opracowała

Małgorzata Myszkowska

 

 


 

Przedszkole Publiczne Nr 35

Ostatnio on-line:
6 miesięcy temu


Komentarze

Maria Domańska   •   ponad 2 lat temu   •   link   •   komentarz narusza regulamin?

 Bardzo fajna bajeczka i ciekawy scenariusz .






Aby dodać komentarz musisz być zalogowany

Polecane